جناب امير عليه السّلام فرمودند : هر كس دين را بجدل طلبد زنديق شود .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : هلاك ميشوند صاحبان كلام و نجات مييابند تسليمكنندگان زيرا كه تسليمكنندگانند نجيبان و اما اقامه حجت بر مخالفان حق بقول خدا و بقول رسول صلى - اللَّه عليه و آله و بقول ائمه عليه السّلام يا بمعانى كلام ايشان بر كسى كه وقوف و معرفت طريق كلام دارد جايز است و بر كسى كه وقوف كلام ندارد حرام است .
و حضرت صادق عليه السّلام فرمود : گفتگو و مجادله كنيد مردم را بسخن من بس اگر بحجّت غالب آمدند بر شما ، من مغلوب خواهم بود نه شما
هامش
بقيه از صفحه 40
گرفتند از براى ايشان و ليكن حلال نمودند از براى ايشان حرامى چند را و حرام نمودند بر ايشان حلالى چند را ، پس تقليد نمودند ايشان را در آن ، پس بندگى نمودهاند ايشان را در آن ، پس بندگى نمودهاند ايشان را در حالتى كه نفهميدند و آن حضرت فرموده كه : هر آن كس كه اجابت كند سخن گوئى را پس بتحقيق كه عبادت نموده است او را پس اگر آن سخن گوى از جانب خدا باشد ، پس بتحقيق كه بندگى نموده است خداوند را ، و اگر آن سخنگوى از جانب شيطان باشد پس بتحقيق كه بندگى نموده است شيطان را . و نيز شيخ مفيد ره فرموده است كه اگر تقليد صحيح ميبود ، و نظر باطل ، نبود تقليد از براى گروهى اولى از تقليد از براى گروهى ديگر و بود هر گمراهى بسبب تقليد معذور و هر مقلد مبدعى بىوزر و اين چيزى است كه نميگويد آن را هيچ كس پس دانسته شد به آنچه ذكر نموديم ما آن را كه نظر حق است و مناظرهء به حق صحيح است و اينكه اخبارى كه روايت نموده است آنها را ابو جعفر رحمة اللّه تعالى توجيه آنها آن چيزى است كه ذكر نموديم ما آن را و نيست امر در معانى آن اخبار بر نحوى كه او تخيل نموده است آن را در آنها و خدا ولى توفيق است ، مفيد