نه فقر و آن خانه توانگرى و خوشگذرانى و خانه اقامت و كرامت است و در بهشت نميرسد باهلش تعبى ، و نميرسد بايشان خستگى و براى ايشان است در آن هر چه دلها به آن رغبت مىكند و چشمها را خوش مىآيد و ايشان در آنجا هميشه باشندهاند و بهشت خانهايست كه اهلش در جوار خداوندند و احباء او و دوستان او و اهل كرامت اويند ، و بهشتيان اقسام دارند مرتبه بمرتبه ، بعضى هستند كه تمتع آنها بتسبيح و تقديس و تكبير حقتعالى است در جمع ملائكه ، و بعضى تنعم مينمايند باكل و شرب و ميوها و تختها و حور العين و خدمت فرمائى و لدان مخلدين يعنى غلام بچههاى جاودانى و نشستن بر پشتيها و دوشكهاى دلپذير و پوشيدن لباسهاى سندس و حرير
هامش
او را ترسى از عقاب در عاجل و آجل يا در عاجل نه آجل بعد از آن ساكن گرديده است بهشت را بعد از عفو يا عقاب ، و بعضى از ايشان كسيست كه تفضل شده است بر او بدون عملى كه پيشى گرفته باشد از او در دنيا و ايشانند ولدان مخلدون ، آنچنان كه قرار داده است خداوند تعالى تصرف و شغل ايشان را بر آوردن حاجتهاى اهل بهشت به جهت جزاء عملكنندگان ، و نيست تصرف ايشان شاق و ناگوار بر ايشان زيرا كه ايشان مجبولند بطريق خوشحالى در تصرف در حاجتهاى مؤمنان و ثواب اهل بهشت مشغول گرديدن است بخوردنيها و آشاميدنيها و نظر نمودنها و نكاح كردنها و آنچه درك مىكند آن را حسهاى ايشان از آنچه مجبولند بر ميل بسوى آن و درك ميكنند مراد خود را بظفر يافتن بر آن ، و نيست بشرى در بهشت كه لذت برد بتسبيح و تقديس بدون اكل و شرب ، بلكه اين قول شاذى است از دين اسلام و آن ماخوذ است از مذهب نصارى آنچنان كه گمان مينمايند كه مطيعين در دار دنيا مى - گردند در بهشت ملائكه كه نميخورند و نمىآشامند و نكاح نميكنند و بتحقيق كه خداوند تكذيب نموده است اين قول را در كتاب خود به آنچه ترغيب فرموده است در كتاب خود عملكنندگان را از خوردن و آشاميدن و نكاح كردن در آنجا كه فرموده است كه :أُكُلُها دائِمٌ وَ ظِلُّها تِلْكَ عُقْبَى الَّذِينَ اتَّقَوْا وَ عُقْبَى الْكافِرِينَ النَّارُ( سوره رعد آيه 35 ) فرموده است حق تعالى كه :فِيها أَنْهارٌ مِنْ ماءٍ غَيْرِ آسِنٍالخ « سوره محمد آيه 19 » و فرموده است