حقتعالى در قرآن فرموده : در روز جزا هيچ آدمى و پرى سؤال از گناهش نميشود « 1 » يعنى از پيروان پيغمبر و ائمه صلى اللَّه عليه و آله و بس نه ديگران چنانچه در تفسيرش وارد شده و هر حسابشوندهاى عذابكار است ( يعنى معذب است ) اگر همه عذابش همان طول مدت توقف باشد ( و لو به طول وقوف ) و هيچ كس نجات از آتش نمييابد و داخل بهشت نميگردد به عمل خود مگر برحمت خداوند .
و حقتعالى به بندگان از اولين و آخرين خطاب ميفرمايد بجملهء عملهاى ايشان بيك سخن گفتن كه هر يك داستان خود را ميشنوند و غير از آن داستان را نميشنوند و هر يك چنان ميپندارند كه روى سخن خداوند با او است نه با ديگرى و در قدر مدت نيم ساعت از ساعتهاى دنيا حساب اولين و آخرين را مفروغ مينمايد و ابراز ميدهد بيرون مىآورد و آشكار مىكند براى هر آدمى نوشتهء كه آن را گشاده مىبينند و آن نوشته كل اعمالش را بر او ميگويد « 2 » و فرو گذاشت نمينمايد هيچ عمل كوچكى و نه بزرگى را مگر آنكه همه را ضبط نموده .
و حقتعالى بنده را حسابكنندهء خودش قرار ميدهد و حكومت نمايندهء بر خودش به اين طريق كه به او ميفرمايد : بخوان نوشتهء اعمالت را ، امروز كافى است نفس تو حسابكنندهء بر تو « 3 » ، و حقتعالى مهر مىزند بر دهنهاى قومى و شهادت ميطلبند از دستها و پاهاشان و جميع اعضايشان بر عملى كه در دنيا ميكردهاند « 4 » و آن قوم بپوستهاى بدن خود گويند : چرا شهادت
هامش
( 1 )فَيَوْمَئِذٍ لا يُسْئَلُ عَنْ ذَنْبِهِ إِنْسٌ وَ لا جَانٌّ( سوره الرحمن آيه 38 )
( 2 )وَ كُلَّ إِنسانٍ أَلْزَمْناهُ طائِرَهُ فِي عُنُقِهِ وَ نُخْرِجُ لَهُ يَوْمَ الْقِيامَةِ كِتاباً يَلْقاهُ مَنْشُوراً( 3 )اقْرَأْ كِتابَكَ كَفى بِنَفْسِكَ الْيَوْمَ عَلَيْكَ حَسِيباً( سوره اسرى آيه 12 و 13 )
( 4 )الْيَوْمَ نَخْتِمُ عَلى أَفْواهِهِمْ وَ تُكَلِّمُنا أَيْدِيهِمْ وَ تَشْهَدُ أَرْجُلُهُمْ بِما كانُوا يَكْسِبُونَ( سوره يس آيه 64 )