11 - " مساحقه " ، از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) نقل شده است كه فرمودند : " به
خدا سوگند مساحقه زناى بزرگ است " .
12 - " استمناء " ، مطابق روايتي كه از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) وارد شده است
كسى كه استمناء كند از جمله كساني است كه خداوند با آنان سخن نمىگويد وبه نظر
رحمت به ايشان نمىنگرد وپاكشان نگردانيده وبرايشان عذاب دردناكى است .
13 - " قيادت " ، يعنى رساندن زن ومرد نامحرم به يكديگر براي زنا يا رساندن دو مرد
براي لواط ، وآن گناه بزرگى است . از پيامبر أكرم ( ص ) روايت شده كه فرمودند : " هر كس
براي وقوع زناى مرد وزنى واسطه شود خداوند بهشت را بر أو حرام مىكند ، وجايش
دوزخ است وبد جايگاهى است دوزخ ، وهميشه مورد خشم خداست تا بميرد " .
14 - " قذف " ، يعنى نسبت دادن زنا يا لواط به زن يا مرد عفيف ومسلمان . خداى متعال
در قرآن كريم مىفرمايد : " ان الذين يرمون المحصنات الغافلات المؤمنات لعنوا في الدنيا
والآخرة ولهم عذاب عظيم " : " كساني كه به زنان پاكدامن ومؤمن كه ( از هرگونه
آلودگى ) بىخبر هستند نسبت زنا مىدهند وآنان را متهم مىكنند ، در دنيا وآخرت لعنت
مىشوند وبراي آنها عذاب بزرگى است " .
15 - " ترويج فحشا ومنكر " ، خداى متعال در قرآن كريم مىفرمايد : " ان الذين يحبون
ان تشيع الفاحشة في الذين آمنوا لهم عذاب اليم في الدنيا والآخرة " : " همانا كساني كه
دوست دارند فحشا در ميان مؤمنين شيوع پيدا كند ، براي آنها در دنيا وآخرت عذاب دردناك
است " .
16 - " ضربه زدن به حيثيت وآبروى مؤمن " ، از حضرت امام جعفر صادق ( ع ) روايت
شده كه فرمودند : " كسى كه عليه فرد مؤمن چيزى را نقل كند وهدف أو اين باشد كه به
واسطه آن خبر أو را تضعيف نموده وآبرويش را بريزد ودر نزد مردم بي اعتبار ساخته واز
چشم مردم بيندازد ، خداوند چنين كسى را از ولايت خود خارج ساخته وبه سوى ولايت
شيطان رهسپار مىسازد وشيطان هم أو را تحت ولايت خود نمىپذيرد " .
17 - " تجسس نمودن در أمور شخصي ديگران " ، خداوند متعال در قرآن كريم
هامش
( 1 ) برگرفته از وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، باب 24 از أبواب " النكاح المحرم وما يناسبه " ، حديث 5 .
( 2 ) برگرفته از وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، باب 28 از أبواب " النكاح المحرم وما يناسبه " ، حديث 7 .
( 3 ) وسائل الشيعة ، كتاب النكاح ، باب 27 از أبواب " النكاح المحرم وما يناسبه " ، حديث 2 .
( 4 ) نور ( 24 ) : 23 .
( 5 ) نور ( 24 ) : 19 .
( 6 ) وسائل الشيعة ، كتاب الحج ، باب 157 از أبواب " احكام العشرة " ، حديث 2 .