مسائل حج
" حج " يك آزمون بزرگ الهى وزمينه ساز تحول معنوي وتحرك باطني ووسيله سير
وسلوك حج گزاران از قفس " نفسانيت " به سوى " خدا " مىباشد . حضرت أمير ( ع ) در
خطبه قاصعه نهج البلاغة حج را يكى از أبواب رحمت الهى وأسباب خودسازى انسانها
وتهذيب نفوس از صفات رذيلة شمرده اند ، ودر خطبه أول آن را مظهر تواضع مردم در
برابر عظمت خداوند واذعان واعتراف آنان در برابر عزت وبزرگوارى أو دانسته ، وخانه
كعبه را پرچم وعلم اسلام وحرم امن پناهندگان به ساحت ربوبي به حساب آورده اند .
پس شايسته است كسى كه قصد بجا آوردن اين فريضة بزرگ را دارد - همان گونه كه
حضرت امام صادق ( ع ) فرموده اند - دل خود را متوجه خدا نمايد وآن را از هر
مشغول كننده وبازدارنده اى نگاه دارد وهمه كارهاى خود را به پروردگار واگذارد ودر
همه أمور بر أو توكل نمايد وتسليم قضا وقدر أو شود وبا مظاهر دنيوي واز هر آنچه غير
خداست وداع نمايد .
اما أهداف حج به اين خلاصه نمىشود ، بلكه از قرآن كريم وروايات أهل بيت
عصمت ( ع ) استفاده مىشود كه حج علاوة بر آثار معنوي وجاذبه هاى روحي داراى منافع
اجتماعي ، سياسي ، اقتصادى وفرهنگى نيز براي مسلمانان مىباشد . در قرآن كريم آمده
است كه : " خداوند كعبه را وسيله قوام وقيام مردم قرار داده است " ، مظاهر قوام يك
ملت همانا استقلال فرهنگى ، اقتصادى وسياسي ونيز وحدت ، حركت ، عزت ومعنويت
آن ملت است كه در اين آية شريفه كعبه وسيله نيل به اين هدف شمرده شده است . همچنين
حضرت امام صادق ( ع ) در روايتي در باره فلسفه حج مىفرمايند : " خداوند در تشريع
فريضة حج مردم را به چيزى مأمور ساخت كه علاوة بر تعبد وأطاعت ديني مشتمل بر
هامش
( 1 ) نهج البلاغة عبده ، خطبه 192 ( خطبه قاصعه ) .
( 2 ) نهج البلاغة عبده ، خطبه أول .
( 3 ) مائده ( 5 ) : 97 .