فصل دهم
در ظُهور نار حجاز از زمين مدينه وانطفاى أو نزد وصولش به حرم محترم آن معدن سكينه
در صحيحين است كه قائم نمىشود ساعت تا كه ظاهر شود آتشى در حجاز ودر صحيح بُخارى است كه بيرون مىشود آتشى از زمين حجاز كه روشن مىسازد گردن اشتران را به بصرى . وبصرى بلدي است به شام . وطبرانى از عاصم بن عدي انصارى روايت كرده كه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - پُرسيد ما را آن حدثان ما تقدم ، پس گفت كه كجاست حبس وسيل « 1 » گفتيم نمىدانيم بعد از آن مردى بر من گذشت از بنى سليم ، گفتم از كجا مىآيى گفت از حُبَس وسيل . پس نعل خود را طلبيدم ومُتوجه شدم به جانب رسولاللَّه - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - وگفتم يا رسول اللَّه پرسيدى ما را از حبس وسيل ، ما گفتيم علم نداريم به آن واين مرد زعمش آن است كه أهل أو در آنجاست . پس رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - پرسيد كه كجاست أهل تو . گفت به حبس وسيل . پس گفت رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - كه بيرون كن أهل خود را از آنجا به دُرستى كه نزديك است كه بيرون شود از آنجا آتشى كه روشن مىسازد گردن شتران را به بصرى وحبس به ضم حاء مهمله وسُكون موحده ميان حرّه بنى سليم وسوارقيه جايى است وبه فتح با نيز گفتهاند كه يكى از حرّتين بنى سليم است واين آتش ظاهر شده است در مدينه از قبلهء [ 22 - آ ] ما يلي مشرق در جهت طريق سوارقيه وبدر بن فرحون گفته : اين نار سيلان كرد
هامش
( 1 ) - در معجم البلدان ج 2 ص 246 ووفاء الوفا ج 1 ص 140 : « حبس سَيل » درج شده است .