فصل هفتم
در احكام حرم مدينه زاد هما اللَّه شرفاً .
بدان كه أئمة ثلاثة غير أبو حنيفة برآنند كه مدينه را حرم است همچو مكّه به دليل احاديثِ سابقه در همين « 1 » باب وأبو حنيفة مىگويد كه معنى قول معنى آن حضرت - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - كه حرام ساختم مدينه را ومحترم ساختم آن « 2 » را ، به دليل آنكه آن حضرت به كسى كه صيد بلبل « 3 » مىكرد فرمودند : « يا ابا عمير ما فعل النغير « 4 » » ونيز از عايشه مروى شده است كه آل محمد را - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - وحوشى بود كه صيد « 5 » مىكردند ونيز ثابت نشده است سَلْب يا سَلبِ جانى [ آن وحوش ] با وجود آنكه معقول المعنى هم نيست ، چه حرمِ مكّه - حرّسها اللَّه تعالى - با وجود اتفاق أمت « 6 » بر حرمتِ حرم أو سلب يا سلب جانى در آنجا مشروع نيست وطحاوى از ائمّهء حنيفة مىگويد :
« احتمال دارد كه نهى از صيد مدينه وقطع شجر آن باشد كه آن « 7 » دارالهجرت بود وبقاى
هامش
( 1 ) - ل : ندارد .
( 2 ) - ل : آن را است .
( 3 ) - در متن حديث « القمارى » جمع قُمرى هم آمده است . وفا ، ج : 1 ، ص 109 .
( 4 ) - نغير : مصغر نغر ويا نغرة . گنجشك نوك سرخ خرد وكوچك .
( 5 ) - ل وم : آن را صيد .
( 6 ) - ل : است .
( 7 ) - ل وم : أو .