آن مكان .
رقيبه : تصغير رقبه به معنى گردن كوهى است مُشرف بر خيبر وبر وزن سَفينه نيز گفتهاند .
رِكابيّه : منسوب به ركاب كه شتران است وآن موضعي است ده ميلى راه از مدينه .
رَكوبه : همچو حَلوبه به ياء موحده ، كُتلى است پرمشقت قبل از عرج به سه ميل .
رِمّه : به ضم را وكسر آن وتخفيف ميم وتشديد آن . دشتى است عظيم در زمين نجد كه ما بين بالا وپايان آن هفت شبانه راه است از حرهء فدك تا قصيم وبطن الرمة در بلاد غطفان است در راه فيد مدينه .
رُواوه : به ضم را ورواتان نيز گويند موضعي است كه در آنجا غديرى است كه سيل عقيق از ميان آن مىگذرد .
رَوْحا : به فتح را وسكون واو وحاء مهمله است . ميان آن ومدينه در قولي چهل ميل است ودر قولي سى وشش ودر ديگرى سى ميل گويند كه چون تبّع از قتال أهل مدينه بازگشته آنجا فرود آمده استراحت كرد آنجا را روحا نام نهاد وبعضي ديگر گفتهاند : به سبب گشادگى وروح آنجا مُسما شده به روحا ودر مسجد عرق الظبيه گذشت كه پيغامبر - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - گفتهاند : اين سجاسج روحاست واين واديى است از واديهاى جنّت وآن موضعي كه در آنجا مقبرهء [ 142 - ب ] سيدنا إبراهيم است از بقيع نيز مسمّاست به روحا .
روضة الأجاول : « 1 » به جيم در نواحي ودّان است .
روضة الأجداد : قريهاى است در بلاد غطفان از وادى قصيبه در قبلي خيبر .
روضة الجام : به فتح همزه وسُكون لام وبعد از آن جيم والف وميم از وادى عقيق است .
روضة الخَرْج : [ به ضم حاء معجمه وسكون راء مهمله از نواحي مدينه است وروضهء خرجين نيز گويند . [ روضة الخزرج : به لفظ قبيلهاى از أنصار در نواحي مدينه ] .
هامش
( 1 ) - ل ود : الاوجال .