از آبار [ 114 - آ ] مالي كه مسماست به بئر اريس از أموال عثمان ودر اينجا مالي است كه آن را دومه گويند وآنكه ابن جماعه در مناسك خود گفته كه به صحت رسيده كه پيغامبر - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - آب دهن خود را در بئر اريس انداخته . صاحب تاريخ آن را استغراب نموده ، امّا درجه « 1 » يعنى زينههاى چاه اريس كه امروز موجود است ، در سال هفتصد وچهاردهم تجديد يافته [ است ] .
بئر اعواف
يكى از صدقات نبوي است - عليه أفضل الصلوات - در خبري آمده كه آن حضرت - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - بر كنار أو نشسته ، در آنجا وضو ساخته وآب وضوى شريف بر چاه سيلان نموده وبر اثر آن وضو گياه رُسته ولا يزال در آنجا بوده ومروى شده است كه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - دُزدى را طلب فرمود وآن دُزد فرار نمود ودر ميان اعواف وشطبيه « 2 » سنگى بر أو خورد تا از پا افتاد ورسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - أو را گرفته [ وآن ] سنگ « 3 » را مُتبرك ساخت ودعا كرد واين سنگ همان است كه در ميان اعواف وشطبيه است كه مردم بر آن دست مىمالند ، اعواف جرعى « 4 » است بُزرگ در جهت قبلهء أو مربوع وجهت شاميش خناقه « 5 » است وشطبيه معروف نيست . شايد كه موضعي باشد كه معروف است به عتبى در شرقي ما يلي خناقه « 6 » .
بئر أنا
أنا به ضم همزه وتخفيف نون ويا به فتح همزه وتشديد باء موحده همچو حتّى ويا غير مذكور . مروى شده كه در حين مُحاصرهء بنى قريظة رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - خيمهء مبارك خود را بر بالاى بئر أنا زد ودر مسجدى كه در آنجاست نماز گزارد واز
هامش
( 1 ) - درجه : پلكان .
( 2 ) - هر سه نسخه : شطيبه .
( 3 ) - هر سه نسخه : سنگ مباركش فرموده .
( 4 ) - م : جدعى ، ل : جز .
( 5 ) - م : خنافه ؛ د : خنافنه ، ل : خفافه .
( 6 ) - ل : خنافه .