خود ورسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - أساس مىنهاد اين مسجد را به دست مبارك خود وجبرئيل مىنمود خانهء كعبه را به آن حضرت ، واللَّه كه اگر اين مسجد در طرفي مىبود از أطراف عالم هر آينه كه در طلب آن سينهء شتران را مىسوديم وبعد از آن گفت : براي من بشكنيد سعفهاى « 1 » واجتناب نماييد در شكستن آن از عواهن يعنى آنچه در حوالي قلب نخل است . چون به موجب فرموده آوردند ، سيرى « 2 » طلبيده آن را بست وبه آن بسته مسجد را مسح كرد يعنى ماليد . مردم گفتند به عمر ، به ما ده كه كفايت آن مىكنيم ، « 3 » گفت كه شما از من كفايت مكنيد .
از زيد بن اسلم مروى شده كه گفت : حمد مر خدايى را كه مسجد قبا را نزديك گردانيد به ما واگر اين مسجد در افقى مىبود از آفاق هر آينه ضرب مىنموديم در طلب آن أكباد إبل را يعنى سوار مىشديم شتر را وسير مىكرديم بر بالاى آن در طلب آن ضرب ، أكباد شتر كنايت است از سواري آن « 4 » وسير كردن در پشت [ 96 - ب ] آن كه غالباً از زدن پهلوى شتر خالى نيست . وبه سند صحيح از عايشه بنت سعد بن أبي وقاص مروى است كه گفت : از پدر خود شنيدم كه مىگفت دو ركعت نماز كردن من در مسجد قبا دوستر است [ مرا ] از آنكه دو بار به بيتالمقدس روم « 5 » ، اگر بدانند مردم آنچه در قباست هر آينه قرب أكباد إبل كنند به سوى آن .
حديث صحيح ديگر هم از دختر وپسر سعد - رضىاللَّه عنهم - مروى است كه از پدر خود نقل كردهاند كه گفته نماز كردن من در مسجد قبا دوستر است به سوى من از نماز كردن من در مسجد بيتالمقدس وترمذى از أسيد بن ظهير انصارى روايت كرده از رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - كه فرمود كه نمازى در مسجد قبا همچو عمره است .
ترمذى گفته كه در اين باب از سهل بن حنيف نيز حديثي مروى است وحديث أسيد
هامش
( 1 ) - سعف : نخل .
( 2 ) - در متن عربى هم همان است : فأخذ وذمةاى سيراً فربطها . . . ص 334
( 3 ) - م ول : از تو نداد و .
( 4 ) - م : أو .
( 5 ) - م : ندارد ، ل : چند كلمهء إضافي دارد .