عبداللَّه بن كثير بن الصلت وبعد از آن در جايى كه مردم نماز مىكنند در آنجا امروز يعنى مصلّاى مشهور معروف ودار ابوالجنوب « 1 » در غربى وادى بطحان است ودار حكيم مذكور شد وآل دره قبيلهاى است از مُزينه ومنزل مزينه در غربى مصلّاى مشهور است ودار كثير بن الصلت در قبلهء مُصلّاست « 2 » ، اما سنگهاى سياه مذكور ، ظاهر در آن است كه موضعي است قريب مصلّا وشايد كه اين مصلّا همان مسجدى باشد كه در جانب شمالي مصلّاست مايل به مغرب در وسط حديقه كه معروف است به عريضى متّصل به قبه عين ازرق ومعروف است به مسجد أبو بكر . وجه تسميهء به اين اسم ظاهراً در آن است كه در أيام خلافتش در آنجا نماز كرده باشد - واللَّه اعلم .
در روايتي آنكه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - نماز عيد را نزد دارالشفا ادا نمود وبعد از آن در حارهء دوس به أقامت آن قيام فرمود وبعد از آن در اداى اين عبادت در مصلّا ثابت شد تا آن زمان كه حق - سبحانه وتعالى - متوفّى گردانيد أو را - صلى اللَّه عليه وآله وسلم .
ابن شبّه از شيخ خودش كه صاحب امام مالك است [ 94 - ب ] نقل كرده كه از در مسجد نبوي يعنى بابالسلام تا مصلّا هزار گز است .
از جناحِ نجّار مروى شده كه گفت بيرون شدم با عايشه دختر سعد بن أبي وقاص - رضىاللَّه عنهما - به سوى مكة . از من پرسيد كه كجاست منزل تو ؟ گفتم : در بلاط ، گفت :
تمسك كن به آن خانه ، يعنى محكم گير آن را كه از پدر خود شنيدم كه مىگفت كه از رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - شنيدم كه گفت : ميان اين مسجد من ومصلّاى من روضهاى است از رياض جنت .
از أبو هريرة مروى است كه گفت : هر گاه كه رسول - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - از سفري قدوم مىفرمود به مصلّا مىگذشت وآنجا وقوف « 3 » مىنمود واستقبال قبله كرده دعا مىكرد .
هامش
( 1 ) - هر سه نسخه : الحبوب .
( 2 ) - نسخه م از « وبعد از آن تا در قبلهء مصلّاست » ندارد .
( 3 ) - ل : وقف .