نموده فرمود كه بلكه خون شما خون من است ومنزل شما منزل من ومن از آن شمايم وشما از آن من . جنگ مىكنم با كسى كه با شما جنگ مىكند وآشتى مىكنم با كسى كه با شما آشتى مىكند . امام احمد وحاكم روايت نمودهاند كه « 1 » عبداللَّه بن رواحه [ 47 - ب ] گفت كه يا رسول اللَّه براي پروردگار خود وبراي خود آنچه مىخواهى شرط « 2 » بكن . گفت شرط مىكنم براي پروردگار خود آنكه أو را بپرستيد وبه أو چيزى را شريك نسازيد وبراي خود شرط مىكنم كه از من منع كنيد آن چيزى را كه منع مىكنيد از نفسهاى خود . گفتند :
اگر ما آنچه فرمودى بكنيم جزاى ما چه خواهد بود . گفت : جزاى شما جنّت . گفتند : سوداى ما سود كرد هرگز اين بيع را اقاله واستقاله نكنيم . پس نازل شد آيهء كريمهء :
« انَّ اللَّه اشْتَرى مِنَ المُؤمِنينَ انْفُسَهُمْ وَامْوالَهُمْ بِانَّ لَهُمْ الْجَنَة « 3 » »
يعنى : « خداى تعالى خريد از مومنان نفسها ومالهاى ايشان را به جنّت . »
ورسول - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - به ايشان گفت كه از ميان خود براي من ، دوازده تن را بيرون كنيد براي نقابت قوم خود تا مهتر وسردار باشند . پس ايشان نه تن از خزرج وسه تن از أوس تعيين كردند .
در روايتي آنكه رسول - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - بانقباى نجبا فرمود : شما كفيل قوم خوديد همچون كفالت حواريين عيسى بن مريم را ايشان گفتند آرى . از عبادة بن الصامت مروى است كه ناگاه در اين اثنا شيطان لعين فرياد برآورد كه اى أهل منازل به تحقيق كه اجتماع نمودند براي حرب شما . رسول - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - گفت هر آينه در فزع « 4 » سازم تو را اى دشمن خداى وبه أنصار أشارت فرمود كه به جانب منازل خود روند .
كعب گفته كه پس برگشتيم به سوى خوابگاه خود وچون صباح شد اجلهء قريش به منازل ما آمدند وگفتند اى معشر خزرج ، به ما رسيد كه شما آمدهايد كه صاحب ما را از
هامش
( 1 ) - ل : كه ندارد .
( 2 ) - ل : ندارد .
( 3 ) سورهء توبه ، آيهء 111 .
( 4 ) - فزع : هر چيز هولناك ، وهر آنچه مردم از آن بترسند .