پس أو را گرفته متوجه خدمت حضرت موسى شدند وآن حضرت پيش از قدوم ايشان به جوار حق - سبحانه تعالى - واصل شده بود . چون ايشان نزديك رسيدند مردم به ايشان تلقى نمودند وأحوال ايشان پرسيدند وايشان أحوال خود را بيان نمودند . پس بنىاسرائيل گفتند كه شما معصيت كردهايد كه خلاف پيغمبر خود نمودهايد [ 43 - آ ] وبه ميان ما نياييد وبه شهر ما ندارييد وگفتند اگر چه از اين بلاد ممنوع شديد اما آن بلدي كه از آنجا برآمدهايد هيچ جايى بهتر از آن نيست ودر آن زمان حجاز اشرف بلاد وأطهر آن بود از حيثيّت آب وعلف « 1 » .
پس از اين قصّه معلوم شد كه أول سكناى يهود اين بود بعد از عماليق وجميع يهود در زهره ساكن بودند ميان حرّه وسافله در پهلوى قفّ وأموال ايشان در سافله بود وجمهور ايشان در يثرب نزول كرده بودند در مجتمع سيلها در پهلوى زغابه واز محمد بن كعب قرظى مروى است كه قريظة وبرادران ايشان بنى هدل وعمرو پسران صريح ونضير بن النحام بن الخزرج بن الصريح از ذريت هارون - عليهالسّلام - بيرون آمدهاند در مذينب « 2 » ودر مهزور نزول كردهاند .
از أبو هريرة مروى است كه گفته است كه به من رسيده كه در آن هنگام كه بنىاسرائيل را رسيد آنچه رسيد از بخت النصر متفرق شدند وايشان حال آنكه در تورات وصف ونِعَت محمد را - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - مىيافتند ومىدانستند آن را كه ظُهور شريف أو در ديهى از ديههاى عرينه كه خرماستان باشد خواهد بود چون از شام بيرون شدند در ميان شام ويمن به هر ديهى كه مىرسيدند ملاحظه مىكردند ونظر مىنمودند كه وصف ونعت يثرب را دارد يا نى تا نزول كنند در آنجا به اميد لقاى شريف ودريافت مجلس منيف حضرت سيّدالمرسلين - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - تا آنكه نزول كردند جماعتى از فرزندان هارون نبي - عليهالسلام - كه حاملان تورات بودند به يثرب . پس بعد از آن ايشان به رحمت حق واصل شدند وبه محمّد - صلى اللَّه عليه وآله وسلم - ايمان
هامش
( 1 ) - ل : ندارد .
( 2 ) - م : مذينت .