وآله وسلم - شنيدم كه مىگفت وحال آنكه بر بالاى منبر ايستاده بود كه من در اين أوان « 1 » بر عُقر « 2 » حوض خود ايستادهام ونيز مروى شده كه يكى از طرفين منبر شريف بر عُقر حوض است الآن . پس كسى كه سوگند دروغ خورد ونزد منبر مىخواسته باشد كه حق مرد مسلمانى را به آن سوگند [ 40 - ب ] ، دروغ قطع كند بايد كه آماده سازد منزل خود را از آتش . وعقر حوض مفسر شده است از موضعي كه آب از آنجا مىريزد به حوض ، ونسائي به رجال ثقات روايت كرده كه كسى كه سوگند دروغ خورد نزد اين منبر من ومىخواسته باشد كه به آز استحلال كند مال مسلمى را ، لعنت خداى وملائكة وجميع آدميان بر وى باد وخداى قبول نكند از وى صرف وعدل را يعنى فريضة ونافله را يا توبه وفديه را . وطبرانى روايت كرده كه ميان حجرهء من ومصلّاى من روضهاى است از رياض جنّت ودر روايتي ميان خانه ومصلاى من ودر روايتي ميان منبر ومصلاى من روضهاى است از رياض جنت .
قولي است كه مراد به مصلّا جاى نماز كردن آن حضرت است از مسجد نبوي وقولي آنكه مراد مصلّاى عيد است ومؤيد اين است آنچه بعضي از رواة اين حديث گفته كه شنيدم از غير واحد . يعنى جماعتى كثيره كه چون سعد بن وقاص اين حديث را استماع نمود هر دو خانهء خود را در ما بين مسجد ومصلّا بنا فرمود ونيز مؤيد اين است آنچه روايت نموده جناح نجار ، كه بيرون شدم با عايشه دختر سعد بن وقاص به سوى مكة وعايشه گفت كه منزل خود را بنا كن گفتم به أو كه در بلاط بنا كنم . گفت : تمسك كن به بلاط كه شنيدم پدر خود را كه گفت كه شنيدم رسول را - صلىاللَّه عليه وآله وسلم - كه مىگفت ميان اين مسجد من ومصلّاى من روضهاى است از رياض جنّت .
صاحب تاريخ گفته :
« بلاط آن امرى ممتد است از مسجد تا مصلّا چنان كه زيادتى تفصيلش خواهد آمد . »
وگفته كه مؤيد « 3 » آن است كه جميع مسجد نبوي روضه است .
هامش
( 1 ) - ل : آن .
( 2 ) - عُقر : دنبالهء حوض يا جاى آب خوردن ستور از حوض ج : اعقار . كناية از داخل خانه .
( 3 ) - م : اين مؤيد .