خواهد مىبخشد ، و آنكس كه شرك به خدا آرد به دروغى كه بافته است گناهى بزرگ مرتكب شده است .
و ديگرى در آيهء 116 :
إِنَّ اللَّهَ لا يَغْفِرُ أَنْ يُشْرَكَ بِهِ . . . *
.
ظلم بخشودنى
و أمّا الظلم الّذي يغفر فظلم العبد نفسه عند بعض الهنات ؛ و اما ظلمى كه آمرزيده شود ظلم بنده است بر خويشتن به هنگام هجوم بعض از خوىهاى زشت . در صحاح گويد : في فلان هنات ، در فلانى خصلتهاى ناپسندى است . و درمورد صفات نيك به كار نرود . . .
در حديث سطيح آمده : ثمّ تكون هنات و هنات « 1 » ؛ پس از آن حوادثى سخت و شديد رخ خواهد داد و . . .
إِنْ تَجْتَنِبُوا كَبائِرَ ما تُنْهَوْنَ عَنْهُ نُكَفِّرْ عَنْكُمْ سَيِّئاتِكُمْ . .
. « 2 » ؛
چنانچه از گناهان بزرگى كه شما را از آن نهى كردهاند دورى گزينيد ( گناهان كبيره ) ما از گناهان ديگر شما درگذريم .
وَ الَّذِينَ إِذا فَعَلُوا فاحِشَةً أَوْ ظَلَمُوا أَنْفُسَهُمْ ذَكَرُوا اللَّهَ فَاسْتَغْفَرُوا لِذُنُوبِهِمْ وَ مَنْ يَغْفِرُ الذُّنُوبَ إِلَّا اللَّهُ وَ لَمْ يُصِرُّوا عَلى ما فَعَلُوا وَ هُمْ يَعْلَمُونَ ؛
« 3 »
نيكان ، آنها هستند كه هرگاه كار ناشايسته از اينان سرزند يا ظلمى به نفس خويش كنند خدا را به ياد آرند و از گناه خود به درگاه خدا توبه و استغفار كنند ( كه مىدانند ) جز خدا هيچكس نمىتواند گناه خلق را بيامرزد ، و آنها هستند كه اصرار در كار زشت نكنند ؛ چون به زشتى معصيت آگاهاند .
الَّذِينَ يَجْتَنِبُونَ كَبائِرَ الْإِثْمِ وَ الْفَواحِشَ إِلَّا اللَّمَمَ إِنَّ رَبَّكَ واسِعُ الْمَغْفِرَةِ . .
. « 4 » ؛
هامش
( 1 ) . لسان العرب ، ج 15 ، ص 210 .
( 2 ) . نساء ( 4 ) آيهء 31 .
( 3 ) . آل عمران ( 3 ) آيهء 135 .
( 4 ) . نجم ( 53 ) آيهء 32 .