الغَيِّ ثُمَّ لا يُقْصِرُونَ
« 1 » ؛
و ( شياطين انس و جن ) برادرانشان ( يعنى مردم فاسق هواپرست ) را به راه ضلالت و گمراهى مىكشند و هيچ در گمراهكردن بدكاران تقصير نمىكنند .
قُلْ مَنْ كانَ فِي الضَّلالَةِ فَلْيَمْدُدْ لَهُ الرَّحْمنُ مَدًّا . .
. « 2 » ؛
اى رسول ما ! به امت بگو كه هركس به راه كفر و ضلالت رفت خداى مهربان به او مهلت و طول عمر و تمكّن مىدهد .
و زيّنت له سىّء اعماله ؛ و كردار زشت او را در نظرش زيبا جلوه دهد .
« حد » آورده : اين گفتار امام عليه السّلام مأخوذ است از آيهء شريفهء
أَ فَمَنْ زُيِّنَ لَهُ سُوءُ عَمَلِهِ فَرَآهُ حَسَناً . .
. « 3 » ؛
آيا آنكس كه كردار زشتش به چشم جلوهگر شده تا ( از خرسندى ) ، هربد كرده در نظرش نيكو آمده است .
مؤلف : و نيز از قول خداى تعالى :
. . . زُيِّنَ لَهُمْ سُوءُ أَعْمالِهِمْ وَ اللَّهُ لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْكافِرِينَ
« 4 » ؛
اعمال زشت آنان در نظرشان زيبا نمود و خدا هرگز كافران را هدايت نخواهد كرد .
وَ إِذا مَسَّ الْإِنْسانَ الضُّرُّ دَعانا لِجَنْبِهِ أَوْ قاعِداً أَوْ قائِماً فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُ ضُرَّهُ مَرَّ كَأَنْ لَمْ يَدْعُنا إِلى ضُرٍّ مَسَّهُ كَذلِكَ زُيِّنَ لِلْمُسْرِفِينَ ما كانُوا يَعْمَلُونَ
« 5 » ؛
و هرگاه آدمى به رنج و زيانى درافتد همان لحظه به هرحالت باشد از نشسته و خفته و ايستاده فورا ما را به دعا مىخواند . آنگاه كه رنج و زيانش بر طرف شود باز به حال غفلت و غرور چنان بازمىگردد كه گويى هيچ ما را براى دفع ضرر و رنج خود نخوانده است همين كفران و غفلت است كه اعمال زشت تبهكاران را در نظرشان زيبا نموده است .
هامش
( 1 ) . همان ، آيهء 202 .
( 2 ) . مريم ( 19 ) آيهء 75 .
( 3 ) . فاطر ( 35 ) آيهء 8 .
( 4 ) . توبه ( 9 ) آيهء 37 .
( 5 ) . يونس ( 10 ) آيهء 12 .