پس آدم يك صد سال در هند درنگ نمود سرش را به آسمان بلند نكرد دستش را روى هم نهاد و گريه مىكرد بر گناهش ، سپس خدا جبرئيل را بسوى او فرستاد و گفت اى آدم پروردگار عز و جل سلام مىرساند و ميفرمايد : اى آدم آيا ترا بقدرتم نيافريدم ؟ از روحم در تو ندميدم ؟
آيا براى خاطر تو فرشتگان مرا سجده نكردند ؟ كنيزم حوا را به ازدواج تو در نياوردم ؟ ترا در بهشتم جاى ندادم ؟ اين گريه چيست .
اى آدم با اين سخنان سخن بگو زيرا كه خدا توبهى ترا مىپذيرد بگو :
« سبحانك لا إله الا انت عملت سوء و ظلمت نفسى فتب على انك انت التواب الرحيم » .
اى على هر گاه مارى در ميان بار و بنهى خود ديدى آن را نكشى تا اينكه سه بار بيرون رود اگر در مرتبه چهارم ديدى او را بكش كه كافر است .
اى على هر گاه مارى در راه ديدى آن را بكش كه من با جنيان پيمان بستهام كه به صورت مار آشكار نشوند .
اى على چهار چيز نشانهى بدبختى است : چشم خشك ، دل سخت ، آرزوى دراز دوستى دنيا از بدبختى است .
اى على هر گاه ترا روبرويت ستايش كردند بگو : « اللهم اجعلنى خيراً مما يظنون و اغفر لي ما لا يعلمون و لا تؤاخذنى بما يقولون » بار الاها مرا از آنچه در بارهام گمان مىبرند نيكوتر قرار ده و بيامرز براى من آنچه را كه نميدانند بر من مگير آنچه را كه در بارهى من ميگويند .
اى على هر گاه جماع كنى بگو بسم اللَّه بار الاها ما را از شيطان دور فرما و از آنچه بما روزى ميفرمائى شيطان را دور كن پس اگر حكم شود كه شما را فرزندى باشد هيچ گاه شيطان او را زيان نرساند .
اى على آغاز بنمك و پايان بنمك ده زيرا نمك شفاى هفتاد مرض است كه اولش ديوانگى و جذام و پيسى است .
بحار الأنوار ( ج 74 ) ( كتاب الروضة در مبانى اخلاق از طريق آيات و روايات ) ( فارسى ) — صفحة 74
مساهمون: العلامة المجلسي
ص٧٤