( 1 )
بيعت گرفتن براى امام حسين عليه السّلام
شيعيان به سوى مسلم ، سرازير شدند تا با وى براى امام حسين عليه السّلام بيعت نمايند ، صيغهء بيعت ، دعوت به كتاب خدا و سنّت پيامبرش و جهاد با ظالمان و دفاع از مستضعفان و دادن حق محرومان و تقسيم مساوى غنايم ميان مسلمين و بازگرداندن حقوق به اهلشان و يارى اهل بيت و مسالمت با كسى كه با آنها مسالمت نمايد و جنگ با كسى كه با آنان بجنگد ، بوده است .
« سيد مقرم » ، اين بيعت را با بيعت اوس و خزرج با پيامبر صلّى اللّه عليه و آله تشبيه نموده است « 1 » . « حبيب بن مظاهر اسدى » ، از آنان براى امام حسين عليه السّلام بيعت مىگرفته است . « 2 »
( 2 )
سخنان عابس شاكرى
مؤمن نامدار ، « عابس بن شبيب شاكرى » به سخن پرداخت و وفادارى شخصى خود و آمادگىاش را براى مرگ در راه دعوت به اطلاع مسلم رساند اما وى در مورد هيچيك از مردم شهرش تعهدى را نمىپذيرد ، او گفت :
« اما بعد : من تو را از مردم باخبر نمىسازم و از آنچه در دل دارند ، اطلاعى ندارم و تو را به آنان نمىفريبم ، به خدا ! هرگاه دعوت كنيد شما را اجابت مىكنم و همراه شما با دشمنتان مىجنگم و در دفاع از شما با شمشيرم ضربه خواهم زد تا به ديدار خدا بشتابم و از اين كار جز آنچه را كه در نزد خداوند است ، چيز ديگرى نمىخواهم . . . »
هامش
( 1 ) الشهيد مسلم بن عقيل ، ص 103 .
( 2 ) الحدائق الورديه 1 / 125 از كتابهاى خطى كتابخانهء عمومى امام كاشف الغطاء .