رهبرانشان ، « سليمان بن صرد خزاعى » برپا نمودند و به ايراد خطابههاى سياسى كه زشتكاريها و رسواييهاى حكومت اموى را نشان مىداد ، پرداختند ، همچنانكه امام حسين را بزرگ داشتند و به بيعت با وى فرا خواندند .
( 1 )
خطابهء سليمان
« سليمان » به جايگاه خطابه رفت و نخستين جلسهء آنان را با اين خطابه آغاز نمود كه در آن آمده بود : « معاويه هلاك گشت و حسين عليه السّلام مردم را به بيعت خويش گرفته و به سوى مكه خارج شده است ، شما شيعيان وى و شيعيان پدرش هستيد ، پس اگر مىدانيد كه او را يارى مىدهيد و با دشمنش مىستيزيد ، به او نامه بنويسيد و اگر از سستى و شكست مىترسيد ، اين مرد را فريب ندهيد . . . » .
صداى آنان از هر سو برخاست كه با هيجانى تمام مىگفتند : « ما خود را در حمايت از او مىكشيم . . . » .
- « ما با دشمنش مىجنگيم . . . » « 1 » .
( 2 ) آنان ، علاقهء شديد و پشتيبانى كامل خود را از امام ابراز داشتند و تصميماتى به شرح زير گرفتند :
1 - كنار گذاشتن بيعت يزيد .
2 - اعزام هيأتى نزد امام تا او را براى آمدن به سوى آنان فرا خواند .
3 - فرستادن نامههايى از طبقات مختلف مردم براى امام كه نمايانگر علاقهء تودههاى مردم نسبت به حكومت امام باشد .
هامش
( 1 ) الارشاد ، ص 2 / 36 .