بر افرازد كه آن اندك مردمانى كه همچنان به ارزشها ايمان داشتند و از ميان رهبران ، كسى را مىجستند كه راه تلاش در مبارزه را به آنان نشان دهد . . . و نيز براى تحريك وجدان انسانهاى واماندهاى كه بر جاى نشسته و از نگهدارى حقوق و رعايت منافعشان ، بازمانده بودند » .
( 1 ) اين سخن ، واقعيت درخشانى را كه امام حسين عليه السّلام به خاطر آن مبارزه كرده بود ، در بر مىگيرد ؛ زيرا آن حضرت ، هيچگونه منفعت شخصى را مد نظر نداشت ، بلكه هدفش صلاح امّت و نگهدارى آنان از دست امويان بوده است .
( 2 )
برنامهريزى براى انقلاب
امام حسين عليه السّلام ابعاد انقلاب را به صورتى عميق و فراگير ، مورد مطالعه قرار داد و شيوههاى آن را با آگاهى و ايمان ، برنامهريزى نمود و تصميم گرفت كه همهء توانش را وارد ميدان نبرد كند و همه چيز را در راه رهايى امّت از گرفتارى در سايهء حكومت سياهى كه همهء خواستهاى امّت را ناديده گرفته بود ، فدا كند . . .
( 3 ) خاورشناس آلمانى « ماربين » برنامهريزى امام حسين عليه السّلام براى انقلابش را متوجه گرديده و معتقد شده كه حضرت حسين عليه السّلام از نخستين لحظه ، پيروزى را انتظار داشت و پيروزى را در برنامههاى خود مىدانست ؛ زيرا حركت حضرت حسين عليه السّلام در قيام بر ضد يزيد ، آن گونه كه مىگويد ، تصميم قلب بزرگى بود كه تسليم شدن بر آن گران آمد و پيروزى شتابزده نيز بر او گران بود ، بنابراين ، با خانواده و خويشان آن قيام را داشت كه با آن قيام پيروزى در آينده و پس از مرگش به دست مىآورد و به وسيله آن ، قضيهء فروهشتهاى را زنده مىساخت كه بدون آن ، اميد زندگى برايش نبود .