" احكام نذر وعهد " مسأله 2704 - نذر آن است كه انسان براي خدا ملتزم شود كه كار خيرى را به جا
آورد ، يا كارى را كه نكردن آن بهتر است ترك كند .
مسأله 2705 - در نذر بايد صيغه خوانده شود ، ولازم نيست آن را به عربى
بخوانند ، پس اگر بگويد : ( چنانچه مريض من خوب شود ، براي خدا بر من است كه
ده تومان به فقير بدهم ) نذر أو صحيح است .
مسأله 2706 - نذر كننده بايد بالغ وعاقل باشد وبا قصد واختيار خود نذر كند ،
بنابراين كسى كه به واسطهء عصبانى شدن بي اختيار نذر كرده يا أو را بر نذر اكراه كرده
باشند نذر أو صحيح نيست .
مسأله 2707 - مفلس - شخصي كه حاكم شرع أو را از تصرف در اموالش منع كرده -
وسفيه - كسى كه مال خود را در كارهاى بيهوده مصرف مى كند - اگر نذر كند مالي به
فقير بدهد صحيح نيست .
مسأله 2708 - اگر شوهر از نذر كردن زن جلوگيرى نمايد ، زن نمى تواند - در صورتي
كه وفاء به نذرش منافى با حق شوهر باشد - نذر كند ، بلكه بدون اذن شوهر در اين
صورت نذر زن باطل است ، وصحت نذر زن در مال خودش بدون اذن شوهر - در
غير حج يا زكات يا احسان به پدر ومادر يا صلهء أرحام - محل اشكال است .
مسأله 2709 - اگر زن با اجازه ء شوهر نذر كند ، شوهرش نمى تواند نذر أو را به هم بزند ،
يا أو را از عمل كردن به نذر جلوگيرى نمايد .
مسأله 2710 - اگر فرزند بدون اجازه ء پدر يا با اجازه ء أو نذر كند بايد به آن نذر عمل