جاهايى كه فقط قضاى روزه واجب است
مسأله 1696 - در چند صورت فقط قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره
واجب نيست :
( أول ) آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسألهء " 1638 "
گذشت تا اذان صبح از خواب دوم وسوم بيدار نشود .
( دوم ) آن كه عملي كه روزه را باطل مى كند انجام ندهد ، ولى نيت روزه نكند ، يا
ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد ، يا قصد كند كارى كه روزه را باطل مى كند انجام
دهد .
( سوم ) آن كه در ماه رمضان غسل جنابت را فراموش كند وبا حال جنابت يك
روز يا چند روز روزه بگيرد .
( چهارم ) آن كه در ماه رمضان بدون اين كه خودش تحقيق كند صبح شده يا نه ،
كارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده ، ونيز اگر بعد
از تحقيق گمان داشته باشد كه صبح شده ، يا شك كند كه صبح شده يا نه ، وكارى كه
روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده ، قضاى آن روزه بر أو
واجب است .
( پنجم ) آن كه كسى بگويد صبح نشده وانسان به گفتهء أو كارى كه روزه را باطل
مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح بوده است .
( ششم ) آن كه كسى بگويد صبح شده وانسان به گفتهء أو يقين نكند يا خيال كند
شوخى مى كند وكارى كه روزه را باطل مى كند انجام دهد ، وبعد معلوم شود صبح
بوده است .
( هفتم ) آن كه كور ومانند أو به گفتهء كسى ديگر افطار كند ، وبعد معلوم شود
مغرب نبوده است .
( هشتم ) آن كه در هواي صاف به واسطهء تاريكى يقين كند كه مغرب شده
وافطار كند ، وبعد معلوم شود مغرب نبوده است ، ولى اگر در هواي ابر به گمان اين