ساير منظومه ها وكهكشانها حكايت از وحدت خالق آنها مى كند ، وتركيب أتم از
هستهء مركزى وآنچه بر آن مدار مى گردد ، تا خورشيد وسيارات منظومهء شمسي ،
تا كهكشانها نشان مى دهد كه خالق ذره وآفتاب وكهكشانها يكى است ( وهو
الذي في السماء إله وفي الأرض إله وهو الحكيم العليم ) ( 1 ) ، ( يا أيها الناس اعبدوا
ربكم الذي خلقكم والذين من قبلكم لعلكم تتقون - الذي جعل لكم الأرض فرشا
والسماء بناء وأنزل من السماء ماء فأخرج به من الثمرت رزقا لكم فلا تجعلوا لله
أندادا وأنتم تعلمون ) . ( 2 )
5 - از امام ششم ( عليه السلام ) سؤال شد : چرا جايز نيست كه صانع عالم بيش از يكى باشد ؟
فرمود : اگر ادعا كنى كه دو تاست ، بايد بين آن دو فرجه اى باشد تا دو تا
بشوند ، پس آن فرجه ثالث شد ، واگر سه شدند ، باز بين آن سه دو فرجه لازم
است تا سه تحقق پيدا كند ، پس آن سه پنج مى شود ، وهمچنين عدد تا بي نهايت
افزايش پيدا مى كند ، در نتيجة اگر خدا بيش از يكى باشد ، بايد خدايان نامتناهى
در عدد موجود باشند . ( 3 )
6 - أمير المؤمنين ( عليه السلام ) به فرزندش فرمود : " واعلم يا بنى أنه لو كان لربك شريك
لأتتك رسله ، ولرأيت آثار ملكه وسلطانه ، ولعرفت أفعاله وصفاته " . ( 4 )
ونتيجهء ايمان به وحدانيت پروردگار توحيد در عبادت است ، كه جز
أو كسى سزاوار پرستش نيست ، چون غير أو هر كس كه باشد عبد وبنده است ( إن
كل من في السماوات والأرض إلا ءاتى الرحمن عبدا ) ( 5 ) وعبوديت وعبادت
هامش
1 . سوره ء زخرف ، آيهء 84 ( واوست آن كه در آسمان خداست ودر زمين خداست واوست حكيم دانا )
2 . سوره ء بقره ، آيهء 21 ، 22 ( اى مردم پرستش كنيد پروردگار خويش را آن كه بيافريد شما وپيشينيان از شما را شايد كه
شما پرهيزكارى كنيد ، آن خدايى كه براي شما زمين را بساط گسترده كرد ، وآسمان را سقف افراشته نمود ، ونازل
كرد از آسمان آبى را پس بيرون آورد به آن آب از ميوه ها رزقي براي شما ، پس براي خدا همتايان قرار ندهيد وحال
آن كه مى دانيد ) 3 . بحار الأنوار جلد 3 ، صفحهء 230
4 . نهج البلاغة ، رسائل أمير المؤمنين ( عليه السلام ) شماره ء 31 ، از وصاياي آن حضرت به امام حسن مجتبى ( عليه السلام ) ( بدان اى پسر
من ، اگر براي پروردگار تو شريكي بود هر آينه فرستادگان أو برايت مى آمدند وآثار ملك وسلطنت أو را مى ديدى
وكارها وصفات أو را مى شناختى . )
5 . سوره ء مريم ، آيهء 93 ( نيست آن كه در آسمان وزمين است مگر اين كه مى آيد خداى رحمان را به عبوديت وبندگى )