( مسأله 318 ) كسى كه بول أو قطره قطره مىريزد بايد براي نماز بوسيلة كيسهاى
كه در آن پنبه يا چيز ديگرى است كه از رسيدن بول به جاهاى ديگر جلوگيرى
مىكند ، خود را حفظ نمايد ، واحتياط واجب آنست كه پيش از هر نماز
مخرج بول را كه نجس شده آب بكشد ، ونيز كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن
غائط خوددارى كند ، چنانچه ممكن باشد بايد به مقدار نماز از رسيدن غائط
به جاهاى ديگر جلوگيرى نمايد . واحتياط واجب آنست كه اگر مشقت ندارد ،
براي هر نماز مخرج غائط را آب بكشد .
( مسأله 319 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ، در
صورتي كه ممكن باشد به مقدار نماز از خارج شدن بول وغائط جلوگيرى نمايد
بهتر آنست كه جلوگيرى نمايد ، بلكه اگر مرض أو به آسانى معالجه شود ، أحوط واجب آنست كه
خود را معالجه نمايد .
( مسأله 320 ) كسى كه نمىتواند از بيرون آمدن بول وغائط خوددارى كند ،
بعد از آن كه مرض أو خوب شد ، لازم نيست نمازهائى را كه در وقت مرض
مطابق وظيفهاش خوانده قضا نمايد . ولى اگر در بين وقت نماز مرض أو خوب
شود ، بايد نمازى را كه در آن وقت خوانده دوباره بخواند .
( مسأله 321 ) اگر كسى مرضى دارد كه نمىتواند از خارج شدن باد جلوگيرى
كند ، بايد بوظيفه كساني كه نمىتوانند از بيرون آمدن غائط خوددارى كنند
عمل نمايد .
چيزهائى كه بايد براي آنها وضو گرفت
( مسأله 322 ) براي شش چيز وضو گرفتن واجب است : ( ( أول ) ) براي
نمازهاى واجب غير از نماز ميت . ودر نمازهاى مستحب شرط صحت است .
( ( دوم ) ) براي سجده وتشهد فراموش شده ، اگر بين آنها ونماز حدثى از أو سر
زده مثلا بول كرده باشد ، ولى براي سجده سهو واجب نيست وضو بگيرد .