نبرد شكار حلال نمىشود ولى اگر فراموش كند اشكال ندارد .
( پنجم ) وقتي به حيوان برسد كه مرده باشد ، يا اگر زنده است به اندازه
سر بريدن آن وقت نباشد وچنانچه به اندازه سر بريدن وقت باشد وسر حيوان را نبرد
تا بميرد حرام است .
( مسأله 2611 ) اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ، ويكى از آنان مسلمان
وديگرى كافر باشد يا يكى از آن دو نام خدا را ببرد وديگرى عمدا نام خدا را نبرد ،
آن حيوان حلال نيست .
( مسأله 2612 ) اگر بعد از آن كه حيواني را تير زدند مثلا در آب بيفتد ، وانسان
بداند كه حيوان بواسطة تير وافتادن در آب جان داده ، حلال نيست بلكه اگر نداند
كه جان دادن آن فقط بواسطة تير بوده ، حلال نمىباشد .
( مسأله 2613 ) اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيواني را شكار كند ، شكار
حلال است ومال خود أو مىشود ، ولى گذشته از اين كه گناه كرده ، بايد اجرت اسلحه
يا سگ را به صاحبش بدهد .
( مسأله 2614 ) اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح است
با شرطهائى كه در مسأله ( 2610 ) گفته شد ، حيوان را دو قسمت كنند ، وسر وگردن
در يك قسمت بماند وانسان وقتي برسد كه حيوان جان داده باشد ، هر دو قسمت
حلال است . وهمچنين است اگر حيوان زنده باشد ولى به اندازه سر بريدن وقت
نباشد اما اگر به اندازه سر بريدن وقت باشد وممكن باشد كه مقدارى زنده بماند ،
قسمتى كه سر وگردن ندارد حرام وقسمتى كه سر وگردن دارد ، اگر سر آن را به دستوري
كه در شرع معين شده ببرند حلال واگر نه آن هم حرام مىباشد .
( مسأله 2615 ) اگر با چوب يا سنگ يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن صحيح
نيست حيواني را دو قسمت كنند ، قسمتى كه سر وگردن ندارد حرام است وقسمتى
كه سر وگردن دارد ، اگر زنده باشد وممكن باشد كه مقدارى زنده بماند ، وسر