است ولى اگر از روى فراموشى نام خدا را نبرد اشكال ندارد .
( پنجم ) حيوان بعد از سر بريدن حركتي بكند ، اگر چه مثلا چشم يا دم
خود را حركت دهد ، يا پاى خود را به زمين زند واين حكم در صورتي است كه
زنده بودن حيوان در حال ذبح مشكوك باشد ونيز واجب آن است كه به اندازه معمول
آن حيوان خون از بدنش بيرون آيد واگر بدانند كه در حال سر بريدن زنده بوده
حاجتي به حركت مزبور ندارد .
( ششم ) آن كه بنابر احتياط ( واجب ) سر حيوان را پيش از بيرون آمدن روح از بدنش
جدا نكنند بلى اگر از روى غفلت يا به جهت تيزى چاقو سر جدا شود اشكالى ندارد
وهمچنين بنابر احتياط رگ سفيدى را كه از مهرههاى گردن تا دم حيوان امتداد دارد
وأو را نخاع مىگويند عمدا قطع نكند واين در صورتي است كه حيوان را از جلو گردن
سر ببرند ولى اگر كارد را پشت گردن فرو نموده وبه طرف جلو بياورد كه گردن از
پشت بريده شود بعيد نيست كه مانعى نداشته باشد .
دستور كشتن شتر ( مسأله 2604 ) اگر بخواهند شتر را بكشند كه بعد از جان دادن پاك وحلال باشد ،
بايد با شرائطى كه براي سر بريدن حيوانات گفته شد ، كارد يا چيز ديگرى را كه
از آهن وبرنده باشد ، در گودى بين گردن وسينهاش فرو كنند .
( مسأله 2605 ) وقتي مىخواهند كارد را به گردن شتر فرو ببرند ، بهتر است كه
شتر ايستاده باشد ولى اگر در حالي كه زانوها را به زمين زده ، يا به پهلو خوابيده
ودست وپا وسينهاش رو به قبله است ، كارد را در گودى گردنش فرو كنند
اشكال ندارد .
( مسأله 2606 ) اگر بجاى اين كه كارد در گودى گردن شتر فرو كنند سر آن را
ببرند ، يا گوسفند وگاو ومانند اينها را مثل شتر كارد در گودى گردنشان فرو كنند