است از بدهكار اجازه بگيرد واگر دسترسى به أو نداشته بايد براي فروش آن از حاكم شرع
اجازه بگيرد ودر هر دو صورت اگر زيادى داشته باشد بايد زيادى را به بدهكار
بدهد .
( مسأله 2318 ) اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته وچيزهائى كه
مانند اثاثيه محل احتياج أو است ، چيز ديگرى نداشته باشد ، طلبكار نمىتواند طلب
خود را از أو مطالبه كند ولى اگر مالي را كه گرو گذاشته اگر چه خانه واثاثيه
باشد ، طلبكار مىتواند بفروشد وطلب خود را بردارد .
احكام ضامن شدن ( مسأله 2319 ) اگر انسان بخواهد ضامن شود كه بدهى كسى را بدهد ضامن
شدن أو در صورتي صحيح است كه به هر لفظي اگر چه عربى نباشد يا به عملي به طلبكار
بفهماند كه من ضامن شدهام طلب تو را بدهم وطلبكار هم رضايت خود را بفهماند ،
وراضى بودن بدهكار شرط نيست .
( مسأله 2320 ) ضامن وطلبكار بايد مكلف وعاقل باشند وكسى هم آنها را
مجبور نكرده باشد ونيز بايد سفيه نباشند وطلبكار هم مفلس نباشد ، ولى اين شرطها در
بدهكار نيست مثلا اگر كسى ضامن شود كه بدهى بچه يا ديوانه را بدهد صحيح است .
( مسأله 2321 ) هر گاه كسى كه ضمانت مىنمايد چنين بگويد اگر بدهكار قرض
تو را نداد من مىدهم به اين معنى كه بالفعل عهدهدار قرض شود كه در صورت ندادن
بدهكار ، از عهده بر آيد بعيد نيست ضمان صحيح باشد وطلبكار در صورت
ندادن بدهكار ، بتواند از ضامن مطالبه نمايد .
( مسأله 2322 ) اگر كسى بخواهد از ديگرى قرض كند وشخصي به قرض دهنده
بگويد كه من ضامن قرض هستم بعيد نيست در صورتي كه قرض گيرنده أداء نكند بعيد نيست
طلبكار بتواند از ضامن مطالبه كند .