تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 404

مساهمون:

ص٤٠٤
مقدار طلبش را بگويد حواله صحيح مىباشد .
( مسأله 2304 ) طلبكار مىتواند حواله را قبول نكند اگر چه كسى كه به أو حواله شده فقير نباشد ودر پرداختن حواله هم كوتاهى ننمايد .
( مسأله 2305 ) اگر كسى كه به حواله دهنده بدهكار نيست ، حواله را قبول كند پيش از پرداختن حواله نمىتواند مقدار حواله را از حواله دهنده بگيرد واگر طلبكار طلب خود را به مقدار كمتر صلح كند كسى كه برئ بوده وحواله را قبول كرده ، فقط همان مقدار را مىتواند از حواله دهنده مطالبه نمايد .
( مسأله 2306 ) بعد از آن كه حواله درست شد ، حواله دهنده وكسى كه به أو حواله شده ، نمىتوانند حواله را به هم بزنند ، وهر گاه كسى كه به أو حواله شده در موقع حواله فقير نباشد اگر چه بعدا فقير شود طلبكار نيز نمىتواند حواله را به هم بزند وهمچنين است اگر موقع حواله فقير باشد وطلبكار بداند فقير است ولى اگر نداند فقير است وبعد بفهمد اگر چه در آن وقت مالدار شده باشد طلبكار مىتواند حواله را به هم بزند وطلب خود را از حواله دهنده بگيرد .
( مسأله 2307 ) اگر بدهكار وطلبكار وكسى كه به أو حواله شده يا يكى از آنان براي خود حق به هم زدن حواله را قرار دهند ، مطابق قرارى كه گذاشته‌اند مىتوانند حواله را به هم بزنند .
( مسأله 2308 ) اگر حواله دهنده خودش طلب طلبكار را بدهد چنانچه به خواهش كسى كه به أو حواله شد ومديون حواله دهنده بوده داده است مىتواند چيزى را كه داده از أو بگيرد ، واگر بدون خواهش ويا خواهش أو أداء به نحو تبرعى باشد يا اين كه أو مديون حواله دهنده نبوده نمىتواند چيزى را كه داده از أو مطالبه نمايد .
احكام رهن ( مسأله 2309 ) رهن آنست كه بدهكار مقدارى از مال خود را نزد طلبكار