( مسأله 2293 ) اگر گندم ، يا چيزى مانند آن را بطور قرض ربائى بگيرد وبا آن
زراعت كند حاصلى كه از آن بدست مىآيد مالك مىشود ومىتواند تصرف كند .
( مسأله 2294 ) اگر لباسى را بخرد وبعدا از پولى كه به قرض ربائى گرفته ،
يا از پول حلالى كه مخلوط با ربا است به صاحب لباس بدهد پوشيدن آن لباس
ونماز خواندن با آن اشكال ندارد . ولى اگر به فروشنده بگويد كه اين لباس را با
اين پول مىخرم پوشيدن آن لباس در صورت مخلوط بودن با ربا حرام است ،
ونماز هم با آن به تفصيلي كه در لباس نماز گزار بيان شده باطل است .
( مسأله 2295 ) اگر انسان مقدارى پول به تاجر بدهد كه در شهر ديگر از
طرف أو كمتر بگيرد ، اشكال ندارد واين را صرف برأت مىگويند .
( مسأله 2296 ) اگر مقدارى پول به كسى بدهد كه بعد از چند روز در شهر
ديگر زيادتر بگيرد ، مثلا نهصد ونود تومان بدهد كه بعد از ده روز در شهر ديگر
هزار تومان بگيرد ربا وحرام است ، ولى اگر كسى كه زيادى را مىگيرد در مقابل
زيادى جنس بدهد ، يا عملي انجام دهد در صورتي كه شرط در ضمن قرض نباشد اشكال
ندارد . واما در اسكناسهاى معمولى كه از قسم شمردنيها است ريال إيراني را به دينار عراقي
بفروشد كه خريدار دينار عراقي را در شهر ديگر بدهد وقيمت دينارها در آن شهر زيادتر
از ريالى باشد كه به أو داده عيبى ندارد .
( مسأله 2297 ) اگر كسى از ديگرى طلبي دارد كه از جنس طلا ونقره يا
كشيمنى وپيمانهاى نيست مىتواند آن را به شخص بدهكار يا ديگرى به كمتر فروخته
ووجه آن را نقدا بگيرد ، بنابر اين در زمان حاضر برأت يا سفتههائى كه طلبكار از بدهكار
گرفته است مىتواند آنها را به بأنك يا به شخص ديگر به كمتر از طلب خود - كه در عرف
آن را نزول كردن گويند - بفروشد وباقي وجه را نقدا بگيرد . زيرا كه اسكناسهاى
معمولى با وزن وپيمانه معامله نمىشود .