احكام قرض قرض دادن از كارهاى مستحبى است كه در آيات قرآن واخبار ، راجع به آن
زياد سفارش شده است ، از پيغمبر أكرم ( ص ) روايت شده كه هر كس به برادر
مسلمان خود قرض بدهد مال أو زياد مىشود وملائكة بر أو رحمت مىفرستند واگر با
بدهكار خود مدارا كند ، بدون حساب وبسرعت از صراط مىگذرد . وكسى كه برادر
مسلمانش از أو قرض بخواهد وندهد بهشت بر أو حرام مىشود .
( مسأله 2281 ) در قرض لازم نيست صيغه بخوانند بلكه اگر چيزى را به نيت
قرض به كسى بدهد وأو هم به همين قصد بگيرد ، صحيح است .
( مسأله 2282 ) هر وقت بدهكار بدهى خود را بدهد ، طلبكار بايد قبول نمايد .
( مسأله 2283 ) اگر در صيغه قرض براي پرداخت آن مدتي قرار دهند احتياط
واجب آنست كه طلبكار پيش از تمام شدن آن مدت طلب خود را مطالبه نكند
ولى اگر مدت نداشته باشد طلبكار هر وقت بخواهد طلب خود را
مطالبه نمايد .
( مسأله 2284 ) اگر طلبكار طلب خود را مطالبه كند ، چنانچه بدهكار بتواند
بدهى خود را بدهد ، بايد فورا آن را بپردازد واگر تأخير بيندازد گناهكار است .
( مسأله 2285 ) اگر بدهكار غير از خانهاى كه در آن نشسته واثاثيه منزل
وچيزهاى ديگرى كه به آنها احتياج دارد ، چيزى نداشته باشد ، طلبكار نمىتواند طلب
خود را از أو مطالبه نمايد ، بلكه بايد صبر كند تا بتواند بدهى خود را بدهد .
( مسأله 2286 ) كسى كه بدهكار است ونمىتواند بدهى خود را بدهد چنانچه بتواند
كاسبى كند ، واجب است كسب كند وبدهى خود را بدهد .
( مسأله 2287 ) كسى كه دسترسى به طلبكار خود ندارد ، چنانچه اميد نداشته