شرائط فروشنده وخريدار ( مسأله 2089 ) براي فروشنده وخريدار شش چيز شرط است : ( أول ) آن كه
بالغ باشند . ( دوم ) آن كه عاقل باشند . ( سوم ) آن كه سفيه نباشند - يعنى مال خود
را در كارهاى بيهوده مصرف نكنند - ( چهارم ) آن كه قصد خريد وفروش داشته
باشند ، پس اگر مثلا به شوخى بگويد مال خود را فروختم ، معامله باطل است .
( پنجم ) آن كه كسى آنها را مجبور نكرده باشد . ( ششم ) آن كه جنس وعوضى
را كه مىدهند مالك باشند ، واحكام اينها در مسائل آينده گفته خواهد شد .
( مسأله 2090 ) معامله با بچه نا بالغ ، كه مستقل در معامله باشد باطل است ، اما
اگر معامله با ولى باشد وبچه نا بالغ مميز فقط صيغه معامله را جارى سازد معامله صحيح
است ، بلكه اگر جنس يا پول مال ديگرى باشد وآن بچه وكالة از صاحبش آن مال
را بفروشد يا به آن پول چيزى بخرد ظاهر اين است كه معامله صحيح است اگر چه بچه
مميز مستقل در تصرف باشد وهمچنين است اگر طفل وسيله باشد كه پول را به فروشنده
بدهد وجنس را به خريدار برساند ، يا جنس را به خريدار بدهد وپول را به فروشنده
برساند اگر چه مميز نباشد معامله صحيح است چون واقعا دو نفر بالغ با يكديگر
معامله كردهاند ولى بايد فروشنده وخريدار يقين يا اطمينان داشته باشند ، كه طفل
جنس يا پول را به صاحب آن مىرساند .
( مسأله 2091 ) اگر از بچه نا بالغ در صورتي كه معامله با آن صحيح نيست ،
چيزى بخرد ، يا چيزى به أو بفروشد ، بايد جنس يا پولى را كه از أو گرفته در صورتي
كه مال خود بچه باشد بولي أو واگر مال ديگرى بوده به صاحب آن بدهد ، يا از
صاحبش رضايت بخواهد . واگر صاحب آن را نمىشناسد ، وبراي شناختن أو هم
وسيلهاى ندارد ، بايد چيزى را كه از بچه گرفته ، از طرف صاحب آن بابت
مظالم به فقير بدهد .