تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 343

مساهمون:

ص٣٤٣
بدهد ودر دادن زكات ، خويشان خود را بر ديگران ، وأهل علم وكمال را بر غير آنان وكساني را كه أهل سؤال نيستند ، بر أهل سؤال مقدم بدارد ، ولى اگر دادن زكات به فقيرى از جهت ديگرى بهتر باشد ، مستحب است زكات را به أو بدهد .
( مسأله 1982 ) بهتر است زكات را آشكار وصدقه مستحبى را مخفى بدهند .
( مسأله 1983 ) اگر در شهر كسى كه مىخواهد زكات بدهد مستحقي نباشد ، ونتواند زكات را به مصرف ديگرى هم كه براي آن معين شده برساند ، چنانچه اميد نداشته باشد كه بعدا مستحق پيدا كند بايد زكات را به شهر ديگر ببرد ، وبه مصرف زكات برساند ، ومىتواند مخارج بردن به آن شهر را از زكات بردارد ، واگر زكات تلف شود ضامن نيست .
( مسأله 1984 ) اگر در شهر خودش مستحق پيدا شود ، مىتواند زكات را به شهر ديگر ببرد ، ولى مخارج بردن به آن شهر را بايد از خودش بدهد واگر زكات تلف شود ضامن است ، مگر آن كه به امر حاكم شرع برده باشد .
( مسأله 1985 ) اجرت وزن كردن وپيمانه نمودن گندم وجو وكشمش وخرمائى را كه براي زكات مىدهد با خود أو است .
( مسأله 1986 ) كسى كه ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره يا بيشتر از بابت زكات بدهكار است بنابر احتياط مستحب كمتر از ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره بيك فقير ندهد ونيز اگر غير نقره چيز ديگرى مثل گندم وجو بدهكار باشد وقيمت آن به ( 2 ) مثقال و ( 15 ) نخود نقره برسد بنابر احتياط مستحب به يك فقير كمتر از آن ندهد .
( مسأله 1987 ) مكروه است انسان از مستحق درخواست كند كه زكاتى را كه از أو گرفته به أو بفروشد ولى اگر مستحق بخواهد چيزى را كه گرفته بفروشد ، بعد از آن كه به قيمت رساند ، كسى كه زكات را به أو داده در خريدن آن بر ديگران مقدم است .