عين نجس مثل خون وبول ، يا متنجس مثل گلى كه نجس شده در كف پا وته
كفش باشد ، بواسطة راه رفتن يا ماليدن پا به زمين بر طرف شود ونيز زمين بايد
خاك يا سنگ يا آجر فرش ومانند اينها باشد ، وبا راه رفتن روى فرش وحصير وسبزه ،
كف پا وته كفش نجس پاك نمىشود .
( مسأله 185 ) پاك شدن كف پا وته كفش نجس ، بواسطة راه رفتن روى اسفالت
وروى زمينى كه با چوب فرش شده محل اشكال است
( مسأله 186 ) براي پاك شدن كف پا وته كفش بهتر است مقدار پانزده ذراع
دست يا بيشتر راه بروند ، اگر چه به كمتر از پانزده ذراع يا ماليدن پا به زمين
نجاست بر طرف شود .
( مسأله 187 ) لازم نيست كف پا وته كفش نجس تر باشد ، بلكه اگر خشك
هم باشد به راه رفتن پاك مىشود .
( مسأله 188 ) بعد از آن كه كف پا يا ته كفش نجس به راه رفتن پاك شد ، مقدارى
از أطراف آن هم كه معمولا به گل آلوده مىشود پاك مىگردد .
( مسأله 189 ) كسى كه با دست وزانو راه مىرود ، اگر كف دست يا زانوى أو
نجس شود ، پاك شدن آن با راه رفتن محل اشكال است . وهمچنين است ته عصا وته
پاى مصنوعى ونعل چهار پايان وچرخ اتومبيل ودرشكه ومانند اينها .
( مسأله 190 ) اگر بعد از راه رفتن ، بو يا رنگ يا ذرههاى كوچكى از نجاست
كه ديده نمىشود ، در كف پا يا ته كفش بماند اشكال ندارد ، اگر چه احتياط مستحب
آنست كه بقدرى راه بروند كه آنها هم بر طرف شوند .
( مسأله 191 ) توى كفش بواسطة راه رفتن پاك نمىشود . وپاك شدن كف
جوراب بواسطة راه رفتن محل اشكال است .