سراشيب باشد وامام در طرفي كه بلند تر است بايستد در صورتي كه سراشيبى آن زياد
نباشد وطورى باشد كه به آن زمين مسطح بگويند مانعى ندارد .
( مسأله 1425 ) اگر جاى مأموم بلند تر از جاى امام باشد اشكال ندارد ولى
اگر بقدرى بلند تر باشد كه نگويند اجتماع كردهاند ، جماعت صحيح نيست .
( مسأله 1426 ) اگر بين كساني كه در يك صف ايستادهاند يك نفر كه نمازش
باطل است فاصله شود ، مىتوانند اقتداء كنند ، وأما اگر چند نفر كه نمازشان باطل
است فاصله شوند يا از جهت ديگر فاصله زيادى باشد نمىتوانند اقتداء كنند .
( مسأله 1427 ) بعد از تكبير امام اگر صف جلو آماده نماز ، وتكبير گفتن آنان
نزديك باشد ، كسى كه در صف بعد ايستاده ، مىتواند تكبير بگويد ولى احتياط
مستحب آنست كه صبر كند تا تكبير صف جلو تمام شود .
( مسأله 1428 ) اگر بداند نماز يك صف از صف هاى جلو باطل است در
صف هاى بعد نمىتواند اقتداء كند ، ولى اگر نداند نماز آنان صحيح است يا نه
مىتواند اقتداء نمايد .
( مسأله 1429 ) هر گاه بداند نماز امام باطل است مثلا بداند امام وضوء ندارد
اگر چه خود امام ملتفت نباشد ، نمىتواند به أو اقتداء كند .
( مسأله 1430 ) اگر مأموم بعد از نماز بفهمد كه امام عادل نبوده ، يا كافر بوده ،
يا به جهتي نمازش باطل بوده ، مثلا بي وضوء نماز خوانده ، در صورتي كه مثل زياد
كردن ركوع از كارهائى كه نماز فرادى را ولو سهوا باطل مىكند نكرده باشد ،
نمازش صحيح است .
( مسأله 1431 ) اگر در بين نماز شك كند كه اقتداء كرده يا نه ، اگر بنايش بر
جماعت خواندن بوده واحتمال دهد كه از روى فراموشى نيت جماعت نكرده
است ، چنانچه در حالي باشد ، كه وظيفة مأموم است مثلا به حمد وسوره امام گوش مىدهد ،
مىتواند نماز را به جماعت تمام كند . واگر مشغول كارى باشد كه هم وظيفة امام