تخطي إلى المحتوى الرئيسي

توضيح المسائل ( فارسي ) — صفحة 234

مساهمون:

ص٢٣٤
( مسأله 1308 ) كسى كه با ظالم مسافرت مىكند ، اگر ناچار نباشد ومسافرت أو كمك به ظالم باشد ، بايد نماز را تمام بخواند ، واگر ناچار باشد يا مثلا براي نجات دادن مظلومى با أو مسافرت كند ، نمازش شكسته است .
( مسأله 1309 ) اگر به قصد تفريح وگردش مسافرت كند ، سفر أو حرام نيست ، وبايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1310 ) اگر براي لهو وخوشگذرانى به شكار رود ، حرام نيست ولى نمازش تمام است وچنانچه براي تهيه معاش به شكار رود ، نمازش شكسته است وهمچنين است اگر براي كسب وزياد كردن مال برود .
( مسأله 1311 ) كسى كه براي معصيت سفر كرده ، موقعى كه از سفر بر مىگردد ، چنانچه قبل از برگشتن قصد أقامت كرده يا سى روز با تردد در مقصد مانده يا توبه كرده وبرگشتن به تنهائى هشت فرسخ است بايد نماز را شكسته بخواند . واحتياط واجب آنست كه در صورتي كه توبه نكرده هم شكسته وهم تمام بخواند واگر براي شكار لهوى باشد وبرگشتن به حد مسافت باشد بايد در مراجعت قبل از اقامه يا سى روز با تردد در مقصد ، ماندن جمع بين قصر وتمام نمايد .
( مسأله 1312 ) كسى كه سفر أو سفر معصيت است ، اگر در بين راه از قصد معصيت برگردد ، چنانچه باقيمانده راه هشت فرسخ باشد ، يا چهار فرسخ باشد وبخواهد برود وچهار فرسخ برگردد ، بايد نماز را شكسته بخواند .
( مسأله 1313 ) كسى كه براي معصيت سفر نكرده ، اگر در بين راه قصد كند كه بقيه راه را براي معصيت برود ، بايد نماز را تمام بخواند ، ولى نمازهائى را كه شكسته خوانده در صورتي كه مقدار گذشته به قدر مسافت بوده صحيح است ، والا احتياط واجب آنست كه آن نمازها را اعاده نمايد .
شرط ششم - آن كه از صحرانشينهائى نباشد كه در بيابانها گردش مىكنند ، وهر جا آب وخوراك براي خود وحشمشان پيدا كنند مىمانند ، وبعد از چندى بجاى ديگر