واگر شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت ، چون طرف بيشتر شك نماز را باطل
نمىكند بايد بنا بگذارد كه دو ركعت خوانده است .
( مسأله 1239 ) اگر در نماز احتياط چيزى كه ركن نيست سهوا كم يا زياد
شود ، سجده سهو ندارد .
( مسأله 1240 ) اگر بعد از سلام نماز احتياط شك كند كه يكى از اجزاء يا شرائط
آن را بجا آورده يا نه ، به شك خود اعتنا نكند .
( مسأله 1241 ) اگر در نماز احتياط ، تشهد يا يك سجده را فراموش كند
ودر جاى خود تداركش ممكن نباشد ، احتياط واجب آنست كه بعد از سلام نماز
آن را قضا نمايد .
( مسأله 1242 ) اگر نماز احتياط وقضاى يك سجده يا قضاى يك تشهد يا دو
سجده سهو بر أو واجب شود ، بايد أول نماز احتياط را بجا آورد .
( مسأله 1243 ) حكم گمان در نماز نسبت به ركعات مثل حكم يقين است
مثلا اگر نداند كه يك ركعت خوانده يا دو ركعت وگمان داشته باشد كه دو ركعت
خوانده بنا مىگذارد كه دو ركعت است ، واگر در نماز چهار ركعتي گمان دارد كه چهار
ركعت خوانده ، نبايد نماز احتياط بخواند واما نسبت با فعال گمان حكم شك را
دارد ، پس اگر گمان دارد ، ركوع كرده در صورتي كه داخل سجده نشده است ، بايد
آن را بجا آورد واگر گمان دارد حمد را نخوانده ، چنانچه در سوره داخل شده باشد
اعتناء به گمان ننمايد ونمازش صحيح است .
( مسأله 1244 ) حكم شك وسهو وگمان در نمازهاى واجب يوميه ونمازهاى
واجب ديگر فرق ندارد ، مثلا اگر در نماز آيات شك كند كه يك ركعت خوانده يا دو
ركعت ، چون شك أو در نماز دو ركعتي است ، نمازش باطل مىشود ، واگر گمان داشته
باشد كه دو ركعت يا يك ركعت است بر طبق گمان خود نماز را تمام مىنمايد .