تأخير بيفتد ، نماز وحشت را تا شب أول قبر أو تأخير بيندازند .
نبش قبر ( مسأله 648 ) نبش قبر مسلمان ، يعنى شكافتن قبر أو اگر چه طفل يا ديوانه باشد
حرام است ، ولى اگر بدنش از بين رفته وخاك شده باشد اشكال ندارد .
( مسأله 649 ) نبش قبر امامزادهها وشهدا وعلما وصلحا اگر چه سألها بر آن
گذشته باشد حرام است .
( مسأله 650 ) شكافتن قبر در چند مورد حرام نيست : ( ( أول ) ) آن كه ميت در
زمين غصبى دفن شده باشد ومالك زمين راضى نشود كه در آنجا بماند ( ( دوم ) ) آن كه
كفن يا چيز ديگرى كه با ميت دفن شده غصبى باشد وصاحب آن راضى نشود كه در
قبر بماند ، وهمچنين است اگر چيزى از مال خود ميت كه به ورثه أو رسيده با أو دفن شده
باشد ، وورثه أو راضى نشود كه آن چيز در قبر بماند ، ولى اگر ميت وصيت كرده باشد
كه دعا يا قرآن يا انگشترى را با أو دفن كنند ، براي بيرون آوردن اينها نمىتوانند
قبر را بشكافند . ( ( سوم ) ) آن كه شكافتن قبر موجب هتك حرمت نباشد وميت بىغسل
يا بىكفن دفن شده باشد يا بفهمند غسلش باطل بوده ، يا به غير از دستور شرع كفن
شده يا در قبر أو را رو به قبله نگذاشتهاند . ( ( چهارم ) ) آن كه براي ثابت شدن حقي بخواهند
بدن ميت را ببينند . ( ( پنجم ) ) آن كه ميت را در جائى كه بىاحترامى به أو است مثل
قبرستان كفار يا جائى كه كثافت وخاكروبه مىريزند دفن كرده باشند . ( ( ششم ) ) آن كه
براي يك مطلب شرعي كه اهميت آن از شكافتن قبر بيشتر است ، قبر را بشكافند
مثلا بخواهند بچه زنده را از شكم زن حاملهاى كه دفنش كردهاند بيرون آورند .
( ( هفتم ) ) آن كه بترسند درندهاى بدن ميت را پاره كند . يا سيل أو را ببرد ، يا دشمن
بيرون آورد . ( ( هشتم ) ) آن كه قسمتى از بدن ميت را كه با أو دفن نشده بخواهند دفن
كنند ولى احتياط واجب آن است كه آن قسمت از بدن را طورى در قبر بگذارند كه
بدن ميت ديده نشود . ( ( نهم ) ) آن كه ميت را بخواهند به مشاهد مشرفه نقل نمايند بخصوص
اگر وصيت كرده باشد .