آن راه آن قدر دور تر وغير معمولى باشد كه بگويند راه حج بسده است . ( ( چهارم ) )
به قدر بجا آوردن اعمال حج وقت داشته باشد . ( ( پنجم ) ) مخارج كساني را كه
خرجى آنان بر أو واجب است مثل زن وبچه ، ومخارج كساني را كه مردم
خرجى دادن به آنها را لازم مىدانند داشته باشد . ( ( ششم ) ) بعد از برگشتن كسب
يا زراعت ، يا عايدى ملك ، يا راه ديگرى براي معاش خود داشته باشد ، يعنى
اين طور نباشد كه بواسطة مخارج حج پس از برگشتن مجبور شود به زحمت
زندگى كند .
( مسأله 2045 ) : كسى كه بدون خانه ملكي رفع احتياجش نمىشود ،
وقتي حج بر أو واجب است كه پول خانه را هم داشته باشد .
( مسأله 2046 ) : زنى كه مىتواند مكة برود ، اگر بعد از برگشتن ، از
خودش مال نداشته باشد ، وشوهرش هم مثلا فقير باشد ، وخرجى أو را ندهد ،
وناچار شود كه به سختى زندگى كند ، حج بر أو واجب نيست .
( مسأله 2047 ) : اگر كسى توشه راه ومركب سواري نداشته باشد ،
وديگرى به أو بگويد حج برو ، ومن خرج تو وعيالات تو را در موقعى كه در سفر
حج هستى مىدهم ، در صورتي كه اطمينان داشته باشد كه خرج أو را مىدهد حج
بر أو واجب مىشود .
( مسأله 2048 ) : اگر مخارج رفت وبرگشت ومصارف عيالات كسى را
در مدتي كه مكة مىرود وبرمىگردد ، به أو ببخشند براي اين كه حج كند ، حج بر
أو واجب مىشود ، اگر چه قرض داشته باشد ودر موقع برگشتن هم مالي كه
بتواند با آن زندگى كند نداشته باشد ، ولى اگر طورى باشد كه روزهاى سفر
حج روزهاى كسب وكأرش باشد ، بطورى كه اگر حج رود نتواند قرض خود
را در موقعش ادا نمايد يا آن كه نتواند مخارج زندگانيش را در بقيه سال تأمين
نمايد حج بر أو واجب نيست .