( مسأله 1699 ) : مضمضه زياد براي روزهدار مكروه است واگر بعد از
مضمضه بخواهد آب دهان را فرو برد ، بهتر آنست كه سه مرتبه آب دهان را
بيرون بريزد .
( مسأله 1700 ) : اگر انسان بداند ، يا احتمال بدهد كه بواسطة
مضمضه بي اختيار آب وارد گلويش مىشود ، نبايد مضمضه كند ، وهمچنين است
بنابر احتياط لازم اگر بداند كه از روى فراموشى آب وارد گلويش مىشود .
( مسأله 1701 ) : اگر در ماه رمضان ، بعد از تحقيق ، براي أو معلوم نشود
كه صبح شده ، وكارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بعد معلوم شود صبح
بوده ، قضا لازم نيست .
( مسأله 1702 ) : اگر انسان شك كند كه مغرب شده يا نه ، نمىتواند
افطار كند ، ولى اگر شك كند كه صبح شده يا نه ، پيش از تحقيق هم مىتواند
كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد .
احكام روزه قضا
( مسأله 1703 ) : اگر ديوانه عاقل شود ، واجب نيست روزههاى وقتي
را كه ديوانه بوده قضا نمايد .
( مسأله 1704 ) : اگر كافر مسلمان شود ، واجب نيست روزههاى وقتي
را كه كافر بوده قضا نمايد ، ولى اگر مسلمانى كافر شود ودوباره مسلمان گردد ،
روزههاى وقتي را كه كافر بوده بايد قضا نمايد .
( مسأله 1705 ) : روزهاى كه از انسان بواسطة مستى فوت شده ، بايد
قضا نمايد ، اگر چه چيزى را كه بواسطة آن مست شده ، براي معالجه خورده
باشد .