نمىتواند زن روزهدار خود را مجبور به جماع كند ، ولى اگر أو را مجبور نمايد
كفاره بر مرد نيز واجب نيست .
( مسأله 1693 ) : انسان نبايد در بجا آوردن كفاره كوتاهى كند ، ولى
لازم نيست فورا آن را انجام دهد .
( مسأله 1694 ) : اگر كفاره بر انسان واجب شود وچند سال آن را بجا
نياورد چيزى بر آن اضافه نمىشود .
( مسأله 1695 ) : كسى كه بايد براي كفاره يك روز شصت فقير را طعام
بدهد ، اگر به تمام شصت نفر دسترسى دارد ، نمىتواند به هر كدام از آنها بيشتر
از يك مد طعام بدهد ، يا يك فقير را بيشتر از يك مرتبه سير نمايد ، وزيادى را
از كفاره حساب نمايد ، ولى مىتواند براي هر فرد از عائله فقير اگر چه صغير
باشند يك مد به آن فقير بدهد .
( مسأله 1696 ) : كسى كه قضاى روزه رمضان را گرفته ، اگر بعد از
ظهر عمدا كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد به ده فقير هر كدام
يك مد طعام بدهد واگر نمىتواند ، سه روز روزه بگيرد .
جاهائى كه فقط قضاى روزه واجب است
( مسأله 1697 ) : در چند ، مورد - غير از مواردى كه قبلا به آنها اشاره
شد - فقط قضاى روزه بر انسان واجب است وكفاره واجب نيست : ( ( أول ) )
آن كه در شب ماه رمضان جنب باشد وبه تفصيلي كه در مسأله ( 1639 ) گفته شد
تا اذان صبح از خواب دوم بيدار نشود ( ( دوم ) ) عملي كه روزه را باطل مىكند
بجا نياورد ، ولى نيت روزه نكند يا ريا كند ، يا قصد كند كه روزه نباشد ،
وهمچنين اگر قصد كند كارى كه روزه را باطل مىكند انجام دهد ، بايد بنابر