( مسأله 1509 ) : اگر عدهاى بگويند كه خورشيد يا ماه گرفته است ،
چنانچه انسان از گفته آنان يقين يا اطمينان شخصي پيدا نكند ونماز آيات
نخواند وبعد معلوم شود راست گفتهاند . در صورتي كه تمام خورشيد يا ماه گرفته
باشد ، نماز آيات را بخواند ، ولى اگر مقدارى از آن گرفته باشد ، خواندن نماز
آيات بر أو واجب نيست وهم چنين است اگر دو نفر كه عادل بودن آنان معلوم
نيست ، بگويند خورشيد يا ماه گرفته ، بعد معلوم شود كه عادل بودهاند .
( مسأله 1510 ) : اگر انسان بگفته كساني كه از روى قاعده علمي
وقت گرفتن خورشيد وماه را مىدانند ، اطمينان پيدا كند كه خورشيد يا ماه
گرفته ، بايد نماز آيات را بخواند . ونيز اگر بگويند فلان وقت خورشيد يا ماه
مىگيرد وفلان مقدار طول مىكشد وانسان بگفته آنان اطمينان پيدا كند ، بايد
به حرف آنان عمل نمايد .
( مسأله 1511 ) : اگر بفهمد نماز آياتي كه خوانده باطل بوده ، بايد
دوباره بخواند واگر وقت گذشته قضا نمايد .
( مسأله 1512 ) : اگر در وقت نماز يوميه نماز آيات هم بر انسان واجب
شود ، چنانچه براي هر دو نماز وقت دارد ، هر كدام را أول بخواند اشكال ندارد ،
واگر وقت يكى از آن دو تنگ باشد أول آن را بخواند ، واگر وقت هر دو تنگ
باشد ، بايد أول نماز يوميه را بخواند .
( مسأله 1513 ) : اگر در بين نماز يوميه بفهمد كه وقت نماز آيات تنگ
است ، چنانچه وقت نماز يوميه هم تنگ باشد ، بايد آن را تمام كند بعد نماز
آيات را بخواند . واگر وقت نماز يوميه تنگ نباشد ، آن را بشكند وأول نماز آيات
وبعد نماز يوميه را بجا آورد .
( مسأله 1514 ) : اگر در بين نماز آيات بفهمد كه وقت نماز يوميه تنگ
است ، بايد نماز آيات را رها كند ومشغول نماز يوميه شود وبعد از آن كه نماز