از حرام را دارد .
( مسأله 119 ) : اگر انسان در اوقاتى كه نزديكى با زن حرام است
- مثلا در روز ماه رمضان با زن خود نزديكى كند - عرق أو حكم عرق جنب از
حرام را ندارد .
( مسأله 120 ) : اگر جنب از حرام عوض غسل تيمم نمايد وبعد از
تيمم عرق كند ، حكم آن عرق ، حكم عرق قبل از تيمم است .
( مسأله 121 ) : اگر كسى از حرام جنب شود ، وبعد با حلال خود
نزديكى كند ، احتياط مستحب آنست كه در نماز از عرق خود اجتناب نمايد ،
وچنانچه أول با حلال خود نزديكى كند وبعد مرتكب حرام شود عرق أو حكم
عرق جنب از حرام را ندارد .
راه ثابت شدن نجاست ( مسأله 122 ) : نجاست هر چيزى از سه راه ثابت مىشود : ( ( أول ) ) : آن كه
خود انسان يقين يا اطمينان كند كه آن چيز نجس است ، واگر گمان داشته
باشد چيزى نجس است ، لازم نيست از آن اجتناب نمايد . بنابر اين غذا
خوردن در قهوهخانهها ومهمانخانههائى كه مردمان لا أبالي وكساني كه پاكى
ونجسى را مراعاة نمىكنند در آنها غذا مىخورند ، اگر انسان اطمينان نداشته
باشد غذائى را كه براي أو آوردهاند نجس است اشكال ندارد . ( ( دوم ) ) آن كه
كسى كه چيزى در اختيار أو است بگويد آن چيز نجس است ومتهم نباشد ، مثلا
همسر يا نوكر يا كلفت انسان نسبت به ظرف يا چيزى ديگرى كه در اختيار أو
است بگويد نجس مىباشد . ( ( سوم ) ) آن كه دو مرد عادل بگويند چيزى نجس
است ، به شرط آن كه مورد شهادت آنان سبب نجاست باشد .