تكيه دهد وركوع كند ، واگر موقعى هم كه تكيه داده نتواند بطور معمول ركوع
كند ، بايد باندازهاى كه مىتواند خم شود چنانچه عرفا به آن ركوع گفته شود خم
شود ، واگر به اين مقدار نتواند خم شود ، بايد براي ركوع با سر اشاره نمايد .
( مسأله 1046 ) : كسى كه براي ركوع بايد با سر اشاره كند اگر نتواند
با سر اشاره كند ، بايد به نيت ركوع چشمها را بر هم بگذارد وذكر آن را بگويد
وبه نيت برخاستن از ركوع ، چشمها را باز كند ، واگر از اين هم عاجز است
بنابر احتياط در قلب خود نيت ركوع كند وبا دست خود براي ركوع اشاره
كند وذكر آن را بگويد .
( مسأله 1047 ) : كسى كه نمىتواند ايستاده ركوع كند ، ولى براي
ركوع مىتواند در حالي كه نشسته است خم شود ، بايد ايستاده نماز بخواند
وبراي ركوع با سر اشاره نمايد ، واحتياط مستحب آنست كه نماز ديگرى هم
بخواند وموقع ركوع آن بنشيند وبراي ركوع خم شود .
( مسأله 1048 ) : اگر بعد از رسيدن به حد ركوع سر بردارد ، ودو مرتبه
به اندازه ركوع خم شود ، نمازش باطل است .
( مسأله 1049 ) : بعد از تمام شدن ذكر ركوع ، بايد راست بايست وبعد
از آن كه بدن آرام گرفت به سجده رود ، واگر عمدا پيش از ايستادن ، يا پيش از
آرام گرفتن بدن به سجده رود نمازش باطل است .
( مسأله 1050 ) : اگر ركوع را فراموش كند ، وپيش از آن كه به سجده
برسد يادش بيايد بايد بايستد بعد به ركوع رود ، وكفايت نمىكند به حالت خميدگى
به ركوع برگردد .
( مسأله 1051 ) : اگر بعد از آن كه پيشانى به زمين رسيد ، يادش بيايد كه
ركوع نكرده ، لازم است برگردد وركوع را بعد از ايستادن بجا آورد ، ودر
صورتي كه در سجده دوم يادش بيايد نمازش بنابر احتياط لازم باطل است .