مىشد بنابر احتياط لازم است وضو گرفته ونماز را اعاده نمايد .
( مسأله 666 ) : اگر بعد از جستجو ، آب پيدا نكند ومأيوس از پيدا شدن
آن شود وبا تيمم نماز بخواند وبعد از نماز بفهمد در جائى كه جستجو كرده
آب بوده نماز أو صحيح است .
( مسأله 667 ) : كسى كه يقين دارد وقت نماز تنگ است ، اگر بدون
جستجو با تيمم نماز بخواند وبعد از نماز وپيش از گذشتن وقت بفهمد كه
براي جستجو وقت داشته ، احتياط واجب آنست كه دوباره نمازش را بخواند .
( مسأله 668 ) : اگر بعد از داخل شدن وقت نماز ، وضو داشته باشد
وبداند كه اگر وضوى خود را باطل كند تهيه آب براي أو ممكن نيست يا
نمىتواند وضو بگيرد ، چنانچه بتواند وضوى خود را نگهدارد بنابر احتياط
واجب نبايد آن را باطل نمايد . ولى مىتواند با عيال خود نزديكى كند ، اگر چه
بداند كه از غسل متمكن نخواهد شد .
( مسأله 669 ) : اگر پيش از وقت نماز وضو داشته باشد ، وبداند كه اگر
وضوى خود را باطل كند تهيه آب براي أو ممكن نيست ، چنانچه بتواند وضوى
خود را نگهدارد ، احتياط واجب آنست كه آن را باطل نكند .
( مسأله 670 ) : كسى كه فقط به مقدار وضو يا به مقدار غسل آب دارد ،
ومىداند كه اگر آن را بريزد آب پيدا نمىكند ، چنانچه وقت نماز داخل شده باشد ،
ريختن آن حرام است ، واحتياط واجب آنست كه پيش از وقت نماز هم آن را
نريزد .
( مسأله 671 ) : كسى كه مىداند آب پيدا نمىكند چنانچه بعد از داخل
شدن وقت نماز وضوى خود را باطل كند ، يا آبى كه دارد بريزد اگر چه خلاف
كرده ، ولى نمازش با تيمم صحيح است ، ولكن احتياط مستحب آنست كه
قضاى آن نماز را نيز بخواند .