مسأله 335 - اگر نمىشود روى زخم را باز كرد ولى زخم وچيزى كه
روى آن گذاشته ، پاك است ورساندن آب به زخم ممكن است وضرر هم
ندارد ، بايد آب را به روى زخم برساند ، واگر زخم يا چيزى كه روى آن گذاشته
نجس است ، چنانچه آب كشيدن آن ورساندن آب به روى زخم ممكن باشد ،
بايد آن را آب بكشد وموقع وضوء آب را به زخم برساند ، ودر صورتي كه آب
براي زخم ضرر دارد ، يا آن كه رساندن آب به روى زخم ممكن نيست ، يا زخم
نجس است ونمىشود آن را آب كشيد ، بايد أطراف زخم را بشويد واگر جبيره
پاك است ، روى آن مسح كند واگر جبيره نجس است يا نمىشود روى آن را
دست تر كشيد - مثلا دوائى است كه بدست مىچسبد - پارچه پاكى را
بطورى كه به بستن ومانند آن جزء جبيره حساب شود ، روى آن قرار دهد
ودست تر روى آن بكشد ، واگر اين هم ممكن نيست وتمام محل تيمم يا
بعض آن بي مانع باشد احتياط واجب آن است كه وضوء بگيرد وتيمم هم
بنمايد ، واگر مواضع تيمم پوشيده باشد وضوى جبيره اى كافى است وتيمم
جبيره اى لازم نيست .
مسأله 336 - اگر جبيره تمام صورت يا تمام يكى از دستها يا تمام هر
دو دست را گرفته باشد ، بايد وضوى جبيره اى بگيرد وبنابر احتياط واجب
اگر تمام يا بعض مواضع تيمم پوشيده نيست تيمم هم بنمايد .
مسأله 337 - اگر جبيره تمام أعضاء وضو را گرفته باشد ، بنابر احتياط
واجب بايد وضوى جبيرهاى بگيرد وتيمم هم بنمايد .
مسأله 338 - كسى كه در كف دست وانگشتها جبيره دارد ودر موقع
وضو دست روى آن كشيده است ، بايد سر وپاها را با همان رطوبت مسح
كند .