احكام وضوى جبيرهاى
چيزى كه با آن زخم وشكستگى را مىبندند ودوائى كه روى زخم
ومانند آن مىگذارند جبيره ناميده مىشود .
مسأله 330 - اگر در يكى از جاهاى وضو زخم يا دمل يا شكستگى
باشد چنانچه روى آن باز است وآب براي آن ضرر ندارد ، بايد بطور
معمول وضو گرفت .
مسأله 331 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت ودستها است
وروى آن باز است وآب ريختن روى آن ضرر دارد چنانچه كشيدن دست تر
بر آن ضرر ندارد بايد دست تر بر آن بكشد واگر اين مقدار هم ضرر دارد
يا زخم نجس است ونمى شود آب كشيد ، بايد أطراف زخم را بطورى كه در
وضو گفته شد از بالا به پائين بشويد وگذاردن پارچه روى زخم ودست بر
آن كشيدن لازم نيست اگر چه بهتر است .
مسأله 332 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در جلوى سر يا روى پاها
است وروى آن باز است ، چنانچه نتواند آن را مسح كند ، بايد پارچه پاكى
روى آن بگذارد وروى پارچه را با ترى آب وضو كه در دست مانده مسح
كند وبنابر احتياط واجب لازم تيمم هم بنمايد واگر گذاشتن پارچه ممكن نباشد ،
مسح لازم نيست ولى بايد بعد از وضو تيمم نمايد .
مسأله 333 - اگر روى دمل يا زخم يا شكستگى بسته باشد ، چنانچه
باز كردن آن ممكن است وآب هم براي آن ضرر ندارد ، بايد باز كند ووضو
بگيرد ، چه زخم ومانند آن در صورت ودستها باشد ، يا جلوى سر وروى
پاها .
مسأله 334 - اگر زخم يا دمل يا شكستگى در صورت يا دستها باشد
وبشود روى آن را باز كرد ، چنانچه ريختن آب روى آن ضرر دارد وكشيدن
دست تر ضرر ندارد كشيدن دست تر روى آن كافى است وپارچه گذاردن
ودست روى آن كشيدن لازم نيست اگر چه احتياطا واجب خوب است .