احكام قسم خوردن مسأله 2679 - اگر قسم بخورد كه كارى را انجام دهد يا ترك كند -
مثلا قسم بخورد كه روزه بگيرد يا دود استعمال نكند - چنانچه عمدا
مخالفت كند ، بايد كفاره بدهد يعنى : يكى بنده آزاد كند ، يا ده مسكين را
اطعام كند يا ده فقير را بپوشاند واگر اينها را نتواند ، بايد سه روز روزه بگيرد
وبايد روزه پى در پى باشد .
مسأله 2680 - قسم چند شرط دارد : أول - كسى كه قسم مىخورد بايد
بالغ وعاقل باشد واز روى قصد واختيار قسم بخورد پس قسم خوردن بچه
وديوانه ومست وكسى كه مجبورش كردهاند ، درست نيست وهم چنين است
اگر در حال عصبانى بودن بي اختيار قسم بخورد . دوم - كارى را كه قسم
مىخورد انجام دهد ، بايد حرام ومكروه نباشد وكارى را كه قسم مىخورد ترك
كند ، بايد واجب ومستحب نباشد واگر قسم بخورد كه كار مباحى را بجا آورد
، بايد ترك آن در نظر مردم بهتر از انجامش نباشد ونيز اگر قسم بخورد كار
مباحى را ترك كند ، بايد انجام آن در نظر مردم بهتر از تركش نباشد . سوم -
به يكى از اسمهاى خداوند عالم قسم بخورد كه به غير ذات مقدس أو گفته نمى
شود مانند خدا - و - الله . ونيز اگر به اسمى قسم بخورد كه به غير خدا هم
مىگويند ولى بقدرى به خدا گفته مىشود كه هر وقت كسى آن اسم را بگويد ،
ذات مقدس حق در نظر مىآيد : مثل آن كه به خالق ورازق قسم بخورد صحيح
است . چهارم - قسم را به زبان بياورد واگر بنويسد يا در قلبش آن را قصد كند
صحيح نيست ولى آدم لآل اگر با اشاره قسم بخورد صحيح است . پنجم -
عمل نكردن به قسم براي أو ممكن باشد واگر موقعى كه قسم مىخورد ممكن
باشد وبعدا از عمل به آن عاجز شود ، از وقتي كه عاجز مىشود ، قسم أو به هم
مىخورد ونيز اگر عمل كردن به قسم بقدرى مشقت پيدا كند كه نشود آن را