دشمنى با أهل بيت پيغمبر صلى الله عليه وآله را مىكند حيواني را شكار
نمايد ، آن شكار حلال نيست . سوم - اسلحه را براي شكار كردن حيوان به كار
برد واگر مثلا جائى را نشان كند واتفاقا حيواني را بكشد ، آن حيوان پاك
نيست وخوردن آن هم حرام است . چهارم - در وقت به كار بردن اسلحه نام
خدا را ببرد وچنانچه عمدا نام خدا را نبرد شكار حلال نمىشود ولى اگر
فراموش كند اشكال ندارد . پنجم - وقتي به حيوان برسد كه مرده باشد ، يا اگر
زنده است به اندازه سر بريدن آن وقت نباشد وچنانچه به اندازه سر بريدن
وقت باشد وسر حيوان را نبرد تا بميرد حرام است .
مسأله 2611 - اگر دو نفر حيواني را شكار كنند ، ويكى از آنان مسلمان
وديگرى كافر باشد آن حيوان حلال نيست واگر هر دو مسلمان باشند ويكى
از آن دو نام خدا را ببرد وديگرى عمدا نام خدا را نبر ، آن حيوان حلال
نيست بنابر احتياط واجب لازم .
مسأله 2612 - اگر بعد از آن كه حيواني را تير زدند مثلا در آب بيفتد
وانسان بداند كه حيوان بواسطة تير وافتادن در آب جان داده ، حلال نيست
بلكه اگر شك كند كه فقط براي تير بوده يا نه ، حلال نمىباشد واگر
حيواني را شكار كنند واز نظر ناپديد شود وبعد از آن مرده آن حيوان پيدا
شود اگر بدانند كه موت آن فقط مستند به سلاح شكار بوده حلال است
ولى اگر احتمال دهند كه سلاح شكار به ضميمه چيز ديگر سبب مرگ
حيوان شده محكوم به نجاست وحرمت است .
مسأله 2613 - اگر با سگ غصبى يا اسلحه غصبى حيواني را شكار
كند ، شكار حلال است ومال خود أو مىشود ولى گذشته از اين كه گناه
كرده ، بايد اجرت اسلحه يا سگ را به صاحبش بدهد .
مسأله 2614 - اگر با شمشير يا چيز ديگرى كه شكار كردن با آن