از پشت آن بريده شود . دوم - آن كه پيش از بيرون آمدن روح ، سر حيوان را
از بدنش جدا كنند ، بلكه احتياط واجب ترك اين كار است اگر چه گوشت
ذبيحه بواسطة آن حرام نمىشود ولى اگر از روى غفلت يا بواسطة تيز بودن
كارد بي اختيار سر حيوان جدا شود مكروه نيست . سوم - آن كه پيش از
بيرون آمدن روح ، پوست حيوان را بكنند ، بلكه احتياط واجب ترك آن
است اگر چه گوشت ذبيحه بواسطة آن حرام نمىشود . چهارم - آن كه پيش
از بيرون آمدن روح ، مغز حرام را كه در تيره پشت است ببرند . پنچم - آن كه
در جائى حيوان را بكشند كه حيوان ديگر آن را ببيند . ششم - آن كه در شب يا
پيش از ظهر روز جمعه سر حيوان را ببرند ولى در صورت احتياج عيبى
ندارد . هفتم - آن كه خود انسان چهار پائى را كه پرورش داده است بكشد .
احكام شكار كردن با اسلحه مسأله 2610 - اگر حيوان حلال گوشت وحشى ويا أهلي را كه وحشى
شده با اسلحه شكار كنند ، با پنج شرط حلال وبدنش پاك است :
أول - آن كه اسلحه شكار مثل كارد وشمشير برنده باشد ، يا مثل نيزه وتير ،
تيز باشد كه بواسطة تيز بودن ، بدن حيوان را پاره كند واگر بوسيلة دام يا
چوب وسنگ ومانند اينها حيوان را شكار كنند پاك نمىشود وخوردن آن
هم حرام است . واگر حيواني را با تفنگ شكار كنند ، چنانچه گلوله آن تيز
باشد كه در بدن حيوان فرو رود وآن را پاره كند پاك وحلال است ، واگر گلوله
تيز نباشد بلكه با فشار در بدن حيوان فرو رود وحيوان را بكشد ، يا بواسطة
حرارتش بدن حيوان را بسوزاند ودر اثر سوزاندن ، حيوان بميرد پاك
وحلال بودنش اشكال دارد . دوم - كسى كه شكار مىكند ، بايد مسلمان باشد
يا بچه مسلمان باشد كه خوب وبد را بفهمد واگر كافر يا كسى كه اظهار