مسأله 2512 - اگر مردى كه غائب است بخواهد زن خود را طلاق
دهد ، چنانچه بتواند اطلاع پيدا كند كه زن أو در حال حيض يا نفاس است
يا نه ، اگر چه اطلاع أو از روى عادت حيض زن ، يا نشانههاى ديگرى باشد
كه در شرع معين شده ، بايد تا مدتي كه معمولا زنان از حيض يا نفاس پاك
مىشوند صبر كند .
مسأله 2513 - اگر با عيالش كه از خون حيض ونفاس پاك است
نزديكى كند وبخواهد طلاقش دهد ، بايد صبر كند تا دوباره حيض ببيند
وپاك شود وهم چنين اگر در حال حيض يا نفاس با أو نزديكى كند نمىتواند
در پاكى بعد از آن حيض يا نفاس أو را طلاق دهد اگر چه در آن پاكى با أو
نزديكى نكرده باشد ولى زنى را كه نه سالش تمام نشده ، يا آبستن است ،
يا اين كه يائسه شده ، اگر بعد از نزديكى طلاق دهند اشكال ندارد .
مسأله 2514 - اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى
كند ودر همان پاكى طلاقش دهد ، چنانچه بعد معلوم شود كه موقع طلاق
آبستن بوده بنابر احتياط مستحب دوباره أو را طلاق دهد .
مسأله 2515 - اگر با زنى كه از خون حيض ونفاس پاك است نزديكى
كند ومسافرت نمايد چنانچه بخواهد در سفر طلاقش دهد ، بايد بقدرى كه
زن معمولا بعد از آن پاكى خون مىبيند ودو باره پاك مىشود ، صبر كند .
مسأله 2516 - اگر مرد بخواهد زن خود را كه بواسطة مرضى حيض
نمىبيند طلاق دهد ، بايد از وقتي كه با أو نزديكى كرده تا سه ماه از جماع
با أو خود دارى نمايد وبعد أو را طلاق دهد .
مسأله 2517 - طلاق بايد به صيغه عربى صحيح خوانده شود ودو مرد
عادل آن را بشنوند واگر خود شوهر بخواهد صيغه طلاق را بخواند واسم زن
أو مثلا فاطمه باشد ، بايد بگويد : زوجتي فاطمة طالق يعنى : زن من فاطمه